Canlar sökülmüş…
Maviden, kızıla, dönen gökyüzü,
Gün batımında, gözyaşına mahkûm,
Son martıda geçiyor, kanat çırparak,
Görünmezlik var, havanın pusunda…
Can çekişiyor sevgi ölümüne severken…
Rüzgâr küsüyor eserken gözlerinde bir damla yaş var
Tutmuyor yüreğimi alıp götürmüyor bu sefer kırgın
Aldığım her zaman yolu ömrümü çalıyor adım adım
Ve bilmediğim kayıplarda arıyorum kendimi bir anda…
Cennet gülümsün…
Seni gözlerime hapsettim.
Her gün, aşkımın müebbet hükmüne…
Taktım ruhumun kelepçesini, canımı serpiştirdim.
Fırlattım anahtarını, sonsuzluğun yüreğine.
Canıma ömrümsün…
Sevmek, yürek ister,
Duygu, aşka döner,
Hayat, canı çeker,
Ruhum, olur musun?
Canımdan giderim…
Sesim duyulmaz ama ruhumdaki fırtınalar…
Okyanusumu bulandırıp, bir beşik gibi sallar.
Yüreğimin kıyılarına, sürükler beni dalgalar.
Ben son sözlerimi, gözlerimden konuşurum.
Can ne yapsın yaşayamaz…
Kötü kader yakamı bırakmazsa hep, gelirse ardım sıra,
Yüreğime çağlayan olup, akarsa alnımdan aşağıya,
Tüm tene dokunur sıkıca, sararsa hele birde soğuğu,
Hayat ne yapsın tutamaz ki; can ne yapsın yaşayamaz…
Bize hayat yeniden yazılsın…
Ruhum yine tutsak, senin gözlerinde,
Tenimde prangaların, sarar her yanımı,
Sevmeye müebbede, kalemim kırılmış,
Bir ömür senin aşkına, mahkûm edilmişim…
Zamanın tozlu rafından
Geçmişin yaşanmışlığını aldım.
Zihnimin taşıdığı yükü her tarafından
Tutup ta boşluğa saldım.
Biz kardeşiz, sırt sırta vermeliyiz…
Biz her millet gibi değiliz, bilesin…
Susarız sabrederiz, bir yere kadar.
Canımız yansa da, belli etmeyiz, bilesin.
Ama bıçak kemiğe, dayanana kadar…
Boğuluyorum nefessiz kalmışçasına
Aşka sevdamı adadım yürek dolusu.
Ruhuma mabet oldu gözlerinin karası.
Bir yol aradım sana doğru çıkmazlarımdan.
Hayat sen oldun tenime doldu yangınların.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!