Gözlerin güneş olur…
Salınıyor hayat gözlerimden kayıyor
Beni terk etmiş bu gecenin karanlığı üstelik
Çıkmaz sokakların soğuk havası dokunuyor
Bir an kendimi bulamıyorum neredeyim?
Gözlerimi yumarım...
Ruhum çok yorgun
Tenimden düşüyorum yere
Kırılgan duygular batıyor yüreğime
Gözlerim hüsranın nehri olmuş
Görsün seni…
Oysa…
Gözlerindeki bakışlar beni esir aldı.
Bu ömrün zindanlarındayım artık…
Güneş duvarların ardında kaldı.
Gönüllere ekiyor köklerini…
Günün ışıkları gözlerime vuruyor,
Bir ahenk oluyor deniz yutuyor hayallerimi,
Sonra gece düşüyor usulca koya,
Ve ardından yakamoz çalıyor tango figürlerini…
Gönül nağmemde sen varsın…
Gözlerimi karartma, güneşim ol ruhuma,
Bakışlarım seni görmek ister, müsaaden varsa,
Ellerime dokunsun tenin, boşluğu sardığımda,
Tut beni artık yüreğimden, sakın bırakma…
Gönlüme seçip te koyduğum…
Soldu tüm çiçeklerim, susuz kalmış gibi.
Sevgin bak yüreğimde, seni arar gibi.
Susmayıp konuşsana, sözün bitmiş gibi.
Varlığın bitiverse, çiçek açar gibi…
Gönlümüze çizildi aşk…
Kafamdaki her sorunun cevabına,
Çözüm ararken,
Birde…
Senin kokun katık oluyor, çözümsüzlüğüne.
Gönlüne akarım…
Gördüğüm rüyalar, aklımdan çıkmıyor,
Sen varsın içinde, mutluluk coşuyor,
Uykudayken bile, zamanım duruyor,
Sen varsın içinde, gözlerim coşuyor…
Gönlüne fermanım ben…
Saçların tarumar, gözlerinde hayalim.
Çok uzak diyarlara, savrulup gidersin.
Sokulmazsan tutamaz, tenini ellerim.
Ben zihninde saklıyım, hiç silemezsin.
Gönül aşka bağlansın…
Yine tenimi, yangınların sarıyor.
Yüreğim bir volkan, küllerim savruluyor.
Ruhuma gözlerin, hançer olup batıyor.
Sabrımı boğuyorsun, nefes alamıyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!