Hayat olalım…
İçimden fışkırdı, ömrümün neması,
Doldu zaman derken, gelmemiş o an,
Bekliyorum yüreğimi, çağlasın göğe,
Bir ömür aksın, derya olsun denize…
Hayat ol hayatıma…
Öylesine kalakaldım, bu şehirde sensiz,
Esen rüzgâr sensiz esti, gökyüzü sessiz,
Adım oldum ardın sıra, yoksun yollar izsiz,
Bulamadım beni sende, kokun tenime sinmiş…
Hayat olsun çevremiz…
Yoksun gözlerimde görünmeyen bir sevgilisin
Nerelerde dolaşırsın söylemezsin ki bana
İçimden koparsın her yalnızlığımda yakarsın beni
Hep bir ömür ötesinde hayat olursun…
Hayat önce kendini seversen güzel
Hayat bir yokuşa doğru nefes alırken yürümekti.
Gözlerimin gördüğü kadar tenimde yaşamaktı.
Bazen yüzüm gülerken başımı kaldırıp bakmaktı.
Bazense içim kan ağlarken, geceye saklanmaktı.
Hayat, o olur…
Gurur sussun yürekte, sevgide demlen.
Maddede değil, manada sevsen…
Dimdik, sevginin gözlerinden bakarken,
Aşka yürek lazım, bir ömür emek…
Hayat ruhumu salardım
Hayat,
Gözlerime niçin bakmıyorsun?
Bu ömrüm yaşamak istedikçe seni,
Neden hep kaçıyorsun.
Hayat sana yakışsın…
Değmez hayat, değmez insanı üzmeye,
Zaman akarsu gibi seni alır gider be…
Hangi denizde, çabalarsan da yüzmeye,
Dalgalar sarar da seni, sahile atar be…
Hafızasını kaybetmiş bir yürek olurum…
Öyle bir aşkın cezası kesilmiş ki; hayatıma…
Boşluğun ipine bağlanmış, gök zindanlarındayım.
Suskunluklarım tırmanıyor, bulutların zirvesine,
Sessizliğime prangalar vurulmuşçasına, susuyorum.
Hayalin gecelerimde dolaşır…
Sen gönlüme bir ateş gibi düştün düşeli.
Her gün yanıyorum içten içe…
Sevdam sanki kül olmuş, savrulur yüreğimden.
Geride kalan aşkın yangını, tenimde…
Hayata bırakıyorum zaman alsın…
Gözlerimdin hayatı sende gördüm,
Sevgi şaklayanım, yürek kırbacım,
Baktığım her yerde,
Buram buram kokun vardı kokladığım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!