Oktay Çekal Şiirleri - Şair Oktay Çekal

Yeter ki hayatın mücadelesini sırtında taşırken kendini unutma…

Bir masal yazdı yüreğim gerçek olmasa da,
Ruhumda sakladığım hayatımı oynadım, perde dedi zaman
Hep bir çabanın boğan ateşinde yanmıştım, esir gibi
Yorgunluğun en yüksek tepelerinde, rakımlarda kayboldum

Yaşam gerçeğim…

Gözlerime saplandın, aşkınla kör odum.
Yüreğime süzülen o, duygularında kayboldum.
Sokuldu bakışların uzaklardan, gönül heybeme.
Ruhuma gömdüğüm sevdana, hapis oldum.

Yaşamım hayatın ötesinde seni arıyor…

Şu dumanlı dağ yollarında, sisler yoldaşım.
İçimdeki yangınları salarım boşluğa…
Kulaklarımın pası silinir de, gözlerim yaşlanır.
Koca bir ömür verdim bu hayatın zamanına…

Yaşamın her karesindesin

Sorunlarım beni, tutar bırakmaz,
Gözlerimden dökülür, aşkın yağmuru.
İçimde saklanır, duygularım konuşmaz.
Tutuklanır yüreğimden, sevdamın onuru.

Yaşam senle bir gül bahçesi olur…

Haydi, gel! Hazır yağmur da yağarken,
Islansın kurak duyguların, yeşersin sevgin…
Ruhunda, sıkboğaz yaptığın mutluluğu,
Serbest bırak, yürüsün bana doğru…

Yaşam tanışır…

Ben düş gezginiyim gözlerimde hayat başlar,
Yaşayan tüm ruhların en derin gizemindeyim,
Görünmezlerin saklısında başlar hayatım,
Varlığım siler süpürür sevginin tüm kırpıntılarını,

Yaşam bir özgedir

Vatanımı sahipsiz sanmayın
Yetmiş altı milyonum tek yumruk.
Bayrağımı dalgalanmaz sanmayın.
Ecdadımız mezarında tek yumruk.

Yaşamak kadar hayat taşıyorum…

Kalsın ardımda ne varsa, gelmesin yanıma,
Sonsuzluğun sensizliğine gidiyorum.
Dokunmasın boşluk bile sana değdiyse,
Senin tutunamadığın boşluklardan geçiyorum.

Yaşamak ne güzel oysa…

Dağları dolaştım; akan sulardan içtim, serinledim.
Yoruldum yaşarken, anladım hayatı,
Anladım yaşamak ne demekmiş, aslında…
Oysa yaşamak seyretmek değil, yorulmak tüm hücrende,

Yaşamak seninle güzel…

Sokakta yürüyorum, gök buluta dönmüş.
Damlıyor yağmur, çiseleyip yağıyor işte.
Adımlarım taşıyor tenimi, ruhumda hüzün var.
Aslında hep benlesin, öyle bir şeysin ki;