Hayatımın gülen yüzü ol
Bağışla, suskunluğunu dilimin.
Gözlerim dört mevsim yağan, yağmur gibi…
Her anın koynunda, yalnızlığın rolünde,
Ayazda kalmış, bir kır çiçeği gibiyim.
Hayata rağmen…
Hani derler ya, göz görmezse yürek katlanır,
Çok doğru bir söz…
Sevmek her şeyi kabullenmekmiş, en baştan
Olduğu gibi...
Hayata sevgimi salıyorum…
İçimdeki dehlizlerde paslandım nem kaptım
Yüreğimin derinlerinde acılarda kanadım
Yakıyor bakışların bir ateş sanki gözlerin
Akıyorum yangınlarımdan kıvılcım atıyorum sanki…
Hayata sevgimi taşıyor yüreğimden…
Hayat anlamıyor beni duymuyor sesimi
Bir bakışın gözlerinden anlamsızca seyrediyor
Yüreğimde tarifsiz depremler yıkıyor sevgimi
Ve benliğimin en önünde yokluğa gidiyor zaman…
Hayat ben sana hiç küsmedim ki
Çok yordun beni hayat, hatta hırpaladın.
Bir sınavsın ömrüme, sen sordun ben cevapladım.
Zaman akıyor kum saatinde, tükeniyor darın.
Olsun varsın hayat, ben sana hiç küsmedim ki...
Hayat bir daha hayat bulur tenimde…
İçimde kalan son sevgim sin
Dinmeyen ateşlerin yangının dayım
Kor olur dünyam tutuşur canım
Bir duman sarar her yanı ansızın…
Hayata koşmaya başladım…
Bir kahve, falı baktırdım,
Orta şekerli, bol köpüklüydü,
Bedenime sığmayan enerjim,
Yirmi yaşında, ruhumu aldı götürdü,
Aşka dair…
Aradığım sendin, biliyorsun,
Ruhuma hayat ekiyorsun,
Bakışınla…
Sevgimin beslendiği,
Hayat maestro diyor yönetiyor zamanı…
Yalnızlığı bir kadehe döktüm yıllanmış yüreğimin şişesinden
İçtim dudaklarıma değdikçe kanadı sevdam
Sevgimde dağladım sana olan hislerimi kaç kere
Ruhumda bir hicran tenimde yokluğunun parmak izleri var…
Hayat nereye gidiyor…
Bu ömrü bu gün, en başa sardım.
Gözlerimde, çocukluğum emekliyordu.
Düşüncelerim saf, yüreğim sevgi doluydu.
Yıllar öncesinde, ruhum huzuru yaşıyordu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!