Ve beni unutur gözlerin…
Duvar beyaz kireç tutmuş
İçimdeki kodesimde
Karanlık bir hüküm salmış
Yüreğimden sevgime…
Ve ben sen oldum bende bile…
Dumanlı dağların karanlığında,
Bekledim seni,
O dağın yamaçlarında,
Kayboldum sende…
Ve ben sensizim bugün…
Gözler kapalı hayat gibi görmüyorum
Sen yoksun nefes alamıyorum bugün
Titreyen soluğumda bir ağırlık var
Yaşam ağır geliyor bedenimi yoruyor,
Uzaklar kaybolur
Yüreğim bugün tenime sığmıyor.
San ki; ardımdan bir kovalayan var.
Ansızın yangın ormanı sarmış gibi
Tutuşur duygularım mısralarımda.
Uzak dur
Sokulma sen yüreğime, artık vazgeçtim.
Ömrüme zindan olan, günlünü terk ettim.
Sevgimi hiçe saydın, ruhuma hapsettim.
Artık kimin olursan ol, benden uzak dur.
Uzanırım sahillerine…
Bir soğuk yaz akşamında,
Ellerim cebimde,
İçim titrerken,
Güneşin kızılı çalardı denize…
Varım işte…
Sevgim sel oldu, nehirler taştı yüreğimden,
Gözlerinde, güneşin yedi rengini gördüm.
En sıcak gündüzü, senin yanında tatdım.
Bir güneş oldun bana yandım ruhumda…
Salsam seni düşüncelerimden,
Boşaltsam aklımın rafını,
Bakışlarıma huzur tünese bir zaman,
Duygulara yol versem yüreğimden.
Varlığıma dolar gibi.
Gökyüzüme ateş çalsan,
Sahilime akıp dolsan,
Yoluma toz duman olsan.
Olsun varsın sen ol yeter.
Varlığıma dol olduğun kadar…
Karanlık duygularımı gömen, bir dehliz oluyorsun.
Soğuk tarafında üşüyor, ruhumun duyguları.
Sokaklarda kaybolup, dolaşıyor yüreğim.
Her adımın izlerinde, arayışlarım sensin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!