Varlığım bir çöl…
Saldım ellerimden, sevgi kuşumu,
Yüreğimi de alıp, gökyüzüne uçtu,
Sanki bir boşluğun, ucuna doğru,
Süzülüp sonra, gözden kayboldu.
Varlığımdaki sevgi…
Bir rüzgâr gibi dokundun saçlarıma,
Dağıldım her telimde, sevgi oldum sana,
Özlemlerimi çözdü bakışlarındaki mana,
Doldu içime doyurdu açlığımı,
Varlığım kayar benden…
Bir dolunay gecesinde, susmuş yüreğim.
Duygularım tutuklu, san ki hapis gözlerimde,
Bakışlarım anlamsız ve yorgun umutlarım.
Aşkımla suladığım gönül bahçemin, gülleri solgun…
Varlığımla bekliyorum
Öyle bir baktın ki,
Gözlerindeki asaleti, gördü sevgim,
Ve bir dünya oldun, kocaman…
Tüm güneşe kapılar açıldı, san ki,
Varlığımla sevdim seni…
Gökyüzünde süzülüyorum sensiz.
Bir kuş tüyüyüm adeta: “her şey boş.”
Rüzgârın kollarında, hep sonsuzluk,
Zaman durmuş, bazen belirsizlik hoş.
Varlığım seninle dolsun…
Dağlarıma sinen, kekik kokumsun.
Yamaçlarımda açan, gül yüzlümsün.
Ruhuma içtiğim, zemzem suyumsun.
Bedenime giydiğim, ten örtümsün.
Ve güneşin altın sarısı elinde…
Sen gönlüme düştüğün, andan sonra,
Karanlık bakışlarım, güne dem vurdu.
Hayat sokulup gönlüme, aşk dokundu.
Yorgun duygularım, gözlerinde kayboldu.
Ve biz bizi yaşıyoruz…
Bir dünya oluyor hayat sen varken
Soluyorum sevgiyi yüreğime
Gözlerimde açılıyor kapıların
Ruhum giriyor içeriye
Ve son diyor gece maviye…
Gözlerimde saklısın bakma ne olur,
Bana bir daha,
Yüreğim savrulur rüzgârın kollarında,
Ve dağılırım…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!