Benim de ellerim vardı
Ellerimden tutan olmadı
Benim de hayallerim
Düşlerim vardı
Yoruldum
Gerçeğe zaman kalmadı
Bir atmaca gökyüzünde
En yükseğinde bulutların
Üstünde yani rüzgarın
Yıldızların yanında gibi
Dağların arkasında
Bir güvercin kaçıyor
Her sabah onda başlar kavgamız
Sürer gecelere
Gece yarılarına
Deniz demez
Taş demez toprak demez
Soğuk demez
Kar yağsın
Dolu savrulsun
Yağmur ıslatsın üstümüzü
Bahar örtsün yüzümüzü
Güneş kopsun
Aysız kalsın dünya
Prangalar vurun ayaklarıma
Zincirleyin ellerimi bileklerimi
Sensiz dünya bana çok geniş gelir
Al canımı, toprak et bedenimi
Sensiz yaşamakta bana az gelir
Yakın ateşleri yanayım biraz
Babamı öldürmezler
İyi insan
Güzel insan o
güzel insan değilmi hakim amca
düşündü diye insan asılmazki
Yaşamak istiyor
Gençliğim paslanırken
İşsizliğin en arsız
En piç şehirlerinde
Yaşlanıyordum
Bir çivi de çakmadan ülkeme
Tüketiyordum yaşamı
Siz suratınızı asıyorsanız bana
Ben sımsıcağım size inadınıza
Ve siz küsüyorsanız yaşama
Bende sarılıyorum inadınıza sımsıkı
Barışıyorum arsızca
Ve siz yüreksizce kaçıyorsanız
kimse birşey vermek için paylaşmaz
almak için harkes paylaşır
bu bir kuraldır
bu bir yaşam tarzıdır
bu bir fantazidir
zevk alırsın
Şu yamuk yumuk
Eğri büğrü duygularım
Yürümesini bilmeyen
Konuşmasını
Gülmesini
Eylemesini bilmeyen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!