Dağların arkasında özlem
Dağların arkasında sevgi
Ve umut var dağların arkasında
Güneşin yarın doğacağı kesin
Seni sevdiğimde
Ama bu parmaklıkları yeneceğim
Niye sevdim yıldızları
Geceye alıştım da ondan
Usulca kapat aydınlığı
Duymayayım üzülürüm
Ona da alışkanım ya
Bu yosunun
Sen varsın inkar ediyor muyum
İkide bir tehdid etme
Bak ayrılırsak yazgı derim
Kaderime sığınırım
O zaman sensizliğide yenerim
Terkedeceksen durma
Üstümüze kar yağıyor
Biz erimiyoruz,
üstümüz erimiyor
Üstümüzde kar eriyor
Saçlarım sırılsıklam
Sanki yağmur yağdı da ıslandım
Bu topraklarda yürütmediniz sağken
Yasaklar koydunuz üstüme
Peki öldük gömmeyecek misiniz toprağa
Nasıl yasaklayacaksınız uykumuzu
Kim yasaklayacak ölümü
Uyuyacağız
Şu yastığın üstündeki
Başımın altındaki yani
İğneyle yapıştırdığın güller
Kokmuyor ama
Bir yaprağı kopmuş
Bir yaprağı solmuş
İki çocuk annesiydi
Kırkını aşmış
Kendini on dokuzunda sanıyordu
Yeni kıyafetlerini giyip
Kocasına sordu
Nasıl oldum
Şimdi bende kalan güzelliğin
Sevimliliğin
Şimdi bende kalan bakışların
Bende kalan sen
Ellerimi tutuşun
Dokunuşun önemli değil
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!