Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Aydınlığa ışık tutanlar
Aydınlığa ışık tutmaya ne gerek
Karanlıklar dururken

Biz hiç suç işlemedik
Nerden günahımız olacak dersen
Hiç iyilikte yapmadık
Nerden sevabımız olacak
Camiden eve evden işe
Yetmeyecek

Yaprağa dökülmeyin dersen
Sonbaharı nerde bulacaksın
Kar yağmalı ki kış olsun

Bazı gün kar yağar saçlarıma
İhtiyarlarım
Beyaz beyaz olurum dururken
Bazı gün hüzünden aklaşır yaşlanırım
On dokuzundan altmışıma basarım
Bazı gün mutluluktan siyahlaşırım

Boyun eğdikmi zulmedenlere
Sustukmu
Korktukmu
kaçtıkmı
Saklandıkmı
Sahip çıkmadıkmı mazlumlara

kalk ulan ayağa vali
kalk ulan ben geldim
hiçbirşeyliğimle
bir insan geldi makamına
dinle ulan
aç kapılarını

Ben dağlara küskünüm
Dağlar sevdiklerimden ayırdı beni
Dağlar arkadaşlarımı çaldı
Çünkü sevdiklerim özgürlüğe âşıktı
Dağlar kıskandım güzelliğini
Dağlar beni bile çaldı

Önce susan
Önce dinleyen
Önce dırdır etmeyen
Önce sevmesini bilen
Önce ter temiz
Önce düzenli

Tanrıyı kim yarattı
Elbette ki ben
Ben insanım
İnsan yaratmak için var
Pişman mıyım
Değilim

Hiç zamanın olmuyor benleyken
Bensizken de hep boşsun
Al kendini öyleyse
Kendinin ol
Kaç benden