Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

İki çocuk annesiydi
Kırkını aşmış
Kendini on dokuzunda sanıyordu
Yeni kıyafetlerini giyip
Kocasına sordu
Nasıl oldum

Şimdi bende kalan güzelliğin
Sevimliliğin
Şimdi bende kalan bakışların
Bende kalan sen
Ellerimi tutuşun
Dokunuşun önemli değil

Bir elimde bacağım
Diğerinde koltuk değneğim
Yıllarca yaşadım
Gördün mü
Görmedin
Çünkü yaşayan bendin

Ve ateş yaktık binlerce Müslüman toplanıp
Taşlı sopalı
Polisler ve askerler de vardı bellerinde silahlarla
Biri çıkıp ateş etse havaya dağılacaktık
Onlar bu vatanı korurdu
Namuslu ve dürüst insanları namussuzlardan

Aşkın adı mı var
Tadı mı
Rengi mi
Kokusu mu
Sev sevebildiğin kadar
Bugün Emine

Niye sevdim yıldızları
Geceye alıştım da ondan
Usulca kapat aydınlığı
Duymayayım üzülürüm
Ona da alışkanım ya
Bu yosunun

Sen varsın inkar ediyor muyum
İkide bir tehdid etme
Bak ayrılırsak yazgı derim
Kaderime sığınırım
O zaman sensizliğide yenerim
Terkedeceksen durma

Seni sevmeseydim
Terk ederdim

Bir dakika bir günden çoksa bazen
Bir gün bir dakikadan kısaysa
Zaman değerliyken mi güzel

Saçlarını da kısalt istiyorsan
Röflede yap
Boyat
Ama beni terk etme
İstemiyorsan sigarayı da bırakma
Bana söylemeden sokağa çık