Dönemem bütün kapıları kapattım
Güneşim söndü
Karanlıktayım
Kayboldum
Yolumu bulabilsem
Önümü görebilsem
Ben şairim arkadaş
En çok çalışan ben
en az ben kazanmalıyım
En çok ben sevmeliyim karşılıksız
Sevilmeden
Kırmızı ışıkta ben durmalıyım
Erdoğana,
özür dile barışalım.
Ama niye beni yanılttın
Ne olurdu yargıda dosya saklayanları
sen cezalandırsaydın
Zaman aşımı neyin nesi hain deseydin
Kirli bir aynanın karşısında
Kendimi nasıl temiz görmeyelim
Söylermisin
Aynayı mı silmeliyim
Kendimi mi uzaklaştırmalıyım aynadan
Benim namuslu bir yaşantım var
Herhalde ben ölürsem oda yaşamaz
Bu bana sevdasından mı,
bağımlılığındanmı
Hayır kendine olan saygısından
Ve kendine olan sevdasından
Kollarımda ilkbaharın müjdesi
Çiçekler baharın habercisi
Ve dudaklarımda güzel geleceklerin sesi
Sarıl bana darılmayayım
Sarılar kırmızılar dünyası
Neredesin leylak
Aydınlığa ışık tutanlar
Aydınlığa ışık tutmaya ne gerek
Karanlıklar dururken
Biz hiç suç işlemedik
Nerden günahımız olacak dersen
Hiç iyilikte yapmadık
Nerden sevabımız olacak
Camiden eve evden işe
Yetmeyecek
Yaprağa dökülmeyin dersen
Sonbaharı nerde bulacaksın
Kar yağmalı ki kış olsun
Bazı gün kar yağar saçlarıma
İhtiyarlarım
Beyaz beyaz olurum dururken
Bazı gün hüzünden aklaşır yaşlanırım
On dokuzundan altmışıma basarım
Bazı gün mutluluktan siyahlaşırım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!