Bir uzun yürüyüştü yaptığımız
Olmadı yeni baştan olmadı
Olmadı baştan
Bir harfin okunuşu gibi yaşam
Yürümek ne güzel yaşamı
Heceleyerek ve kavrayarak
Herkes duydu ağladığımı
Herkes hissetti
İnkar etmiyorum
Gerçekten ağladım
Gelmedin
Yine o serseriye döndün
Hayalim
Yani mutluluğum
Yani isteklerim
Ne zaman ereceğim murada
Özlemlerim ne zaman bitecek
Ne zaman mutluluk çanları çalacak
Biliyorum
Bu kemendi ebedi taşıyacağım boynumda
Ve kollarımda halatın ağırlığını
Belki bir saat
Belki on beş dakika
Gücümün yettiği kadar
Üstümüze kar yağıyor
Biz erimiyoruz,
üstümüz erimiyor
Üstümüzde kar eriyor
Saçlarım sırılsıklam
Sanki yağmur yağdı da ıslandım
Bu topraklarda yürütmediniz sağken
Yasaklar koydunuz üstüme
Peki öldük gömmeyecek misiniz toprağa
Nasıl yasaklayacaksınız uykumuzu
Kim yasaklayacak ölümü
Uyuyacağız
Şu yastığın üstündeki
Başımın altındaki yani
İğneyle yapıştırdığın güller
Kokmuyor ama
Bir yaprağı kopmuş
Bir yaprağı solmuş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!