Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

hayat benim isteklerimi reddediyor
emir almıyor
rica dinlemiyor
kendi doğrusunda diretiyor
kendi çıkarını dayatıyor
ya uyuyorsun ayakta kalıyorsun

Belki de haklıydım
Yine ben yanılıyor olmalıydım
Pişman olmak en doğrusuydu
Bende pişman olmalıydım
Dürüstçe ve delikanlıca
Kaçmamalıydım

Hiç koşmadın bana
Kollarını açıp
Hiç ayağın da burkulmadı koşarken
Özlemedin de
Peki nasıl sevdin
İş çıkışı ben bekledim seni

Bugün ayın biri
Çarşamba
Burada ayrılık dilekçemi sonluyorum
Dünyayı sevdiğimi unutmayın
Özleyeceğimide ekliyorum
Sizden bıktığımı

kalk ulan ayağa vali
kalk ulan ben geldim
hiçbirşeyliğimle
bir insan geldi makamına
dinle ulan
aç kapılarını

Önce susan
Önce dinleyen
Önce dırdır etmeyen
Önce sevmesini bilen
Önce ter temiz
Önce düzenli

Tanrıyı kim yarattı
Elbette ki ben
Ben insanım
İnsan yaratmak için var
Pişman mıyım
Değilim

Hiç zamanın olmuyor benleyken
Bensizken de hep boşsun
Al kendini öyleyse
Kendinin ol
Kaç benden

Ben dağlara küskünüm
Dağlar sevdiklerimden ayırdı beni
Dağlar arkadaşlarımı çaldı
Çünkü sevdiklerim özgürlüğe âşıktı
Dağlar kıskandım güzelliğini
Dağlar beni bile çaldı

Bin yıl vermişler
Asır
asırlar eder
Henüz evlenmedim
Karım çocuğum nerden olacak
olsaydı