Şu yirmi yaşındaki insanlara bak
Gençliğini mapuslar da çürütüyorlar
Hepsi senden
Benden bile küçükler
Karanlıkları bekliyorlar
Gece saat üç
insan dünyaya bir defa geliyor diyorsun
gördüğün madalyonun ön yüzü
arka yüzünede bir bak
o daha önemli
çünkü bir daha gelmeyecek insan dünyaya
insana yakışan en güzel şeyleri yap
Bil ne alacağım
Sevgilim sana
Güneş ister misin
Ay ister misin
Yıldızlı bir geceye ne dersin
Sana bir kır
Oysa ne kolay çıkmıştı ağzımdan kelimeler
Saatini sordum
Yok dedin
Öyleyse adını sordum
Söylemedin
Ne güzel bir arkadaşlıktı bizimkisi
Sonra yeniden soracağım
İnsanlar sevdilerse
İlkbaharı
Sonbahar güzel değil mi
Kışı da var
Yazıda mevsimlerin
Ve sen hala sevmesini öğrenemezsen
Bir nehir gibi taşarım
Ve üstüne kusarım bu kentin
Kirletirim
Volkanik dağların patlatmasına benzer hıçkırığım
Kurur ağaçlar
dur küçük
o acılar benim
bana bırak
sen çocuksun taşıyamazsın
büyüklere bırak
oyunlarını oyna sen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!