yine mi sen
kaç yangın yandı göğsümde
kaç yangın söndü
neler gördü gözlerim
neler duydu kulaklarım
kaç iheneti öptü dudaklarım
denizler hazırlanıyor
yokamoz doğurmaya
hayallerime çarpıyor
çığlık, çığlık
esmer bakışlar
ben çileyim
Bir kadına yazılmış şiirdi bu
Tepeden tırnağa kavgaya kök salmış bir kadına
Gökgürültüsünden kopmuş kadına
Geceye çiğ
Yeryüzüne gökkuşağı döken kadına
Ve o kadın
gurbette dokuz doğurmaktayım
beter olmuşum
meydan okuyorum kırılmalara
felaket hüzünlü kaçışlarım
sevdiğini başkasına kaptırmak
arkadaş
1
sesim çıkmıyor
yıllar işkencelerde geçiyor
notasını yıtırmış sazım
mızrabı kırık
şah damarımda yalnızlık dolaşır
söylenenler söylendi
doğmak ve ölmek arasında
hoyrat kaldı ömür
saatler karanlığa yürür
mendillere doluyorsa hüzün
birikir uykusuz geceler
yürüdü zaman cemre kuşanarak
dayandı kanlı ve aç ağıtlara
can pazarına
çiçek ölümlerine
kalırken yivlerde paramparça dudaklar
bu yolda esmer uçurum olmasa
Kötülüğün kokusu gelir burnumun direklerine
ağlar mi tanrılar bilmem
Hep bir yanımızda kölelik bir yanımız esaretten kaçmış telaş
Kölelik hep Kölelik
Şehirler darağacına benzemiş
yorgun çarpıyor kalbim
kayıp sevinçlerin ülkesinde
biz değilmiydik erguvan
bizdik dik duran
özürlüğü toprağa savuran
Kadın gülmeli
Sabah ayazında düşmüşsun yola
Üşüyen bedenine doğan güneş vurur ya
Ve birden hayat renk verir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!