korku ve zehir
sözcükler çürümüş
kenevire dönmüş şehir
anlatamıyorum kendimi
içimde ciğersiz prometheusa
on ekim gibi düşüyorum
tabiat ana ağlaya ağlaya Denizi tuza mayaladi
Durmadı aydınlık törpüsü beyinler
Toprağı toprakla zehirlediler
Ormanı ağaçlarla yaktı
Suyu yatağından
Hayvanları Uykusundan ettiler
Dökülürken pembe bulutlar
Göz kapaklarının altında
Yalın ayak geldiler Anadolu dan
Onurları ve yalandan ırak kemikleri vardı
Ve çivi işlemez çakır gözleri
Taşı toprağı altın dediler
Yürüdü yürüdü sesini bizlere bıraktı
Binlerce sevdiğine gözyaşını yazarak tarihe yürüdü ışıklar söndü
Bozuldu kafiyeler
anlatmak seni
hep böyle mi ad verecek tarih
Tepeden tırnağa kerbela
Ortaçağ karanlığında uyanıyor zaman
Kana doymaz iştahlı asi
Yağmur damlasının sesinde
Küfre dönmüş ezgiler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!