Nurten Temel Şiirleri - Şair Nurten Temel

Sevdim
İçimde fırtınalar koparcasına
Denizin içinde bir volkan gibi için için yanarcasına
Gelmeyecek bir baharı beklercesine
Sevdim…
Umutlar biriktirdim

Bir küçük drama hayat
Herkesin biraz tattığı
Doyumsuz olmasa da tadımlık
Sahneler dolu acı sevinç yan yana
Her oyun birilerinin hayatı
Her hayat zaten oyun değil mi? ...

Bahara özlemli
Sonbahar sokakları gibi
Sarılara büründüm
Canım düşen her yaprakla
Biraz daha acıdı
Tahammülsüz bir kasırga oldu duygularım

Selamsız bir öğleden sonrada
Gördüm o ela gözleri
Ellerimin içi yaşardı
Beni bir telaş sardı
Gözlerim dumanlı bir seyirde…
Soluk almak kolay dünyada

Yüreğim yangın yeri olsa da
Umut dolu yinede gözlerim
Seni her sabah görmek ….var ya
Az çok çekişmek
Komik sıfatlarda seni kızdırmak
Hatta kızmak bazen sözlerine

gün gelir aynalarda dost olamaz soguk ve yaşlı bir siluet olur yansıman..yanlızlıkta işte tam budur vazgecemediğin vazgeçmek istemediğin tek dostun...

Yağmur! eylül!
Buluştu yine
Gözlerim yandı
Yüreğim daha fazla
Yine o sahneler
Sahte insanlar

Ruhum
Şuurum kayıp
Yokluğuna adanmışın
Her adın yankılandığında
Bir ağıt yakar
Yakar ağlarım

Yeniden
Örümcek ağı gibi sarıldı benliğime geçmiş
kurtulamıyorum.
Kafamda karıncalar
Kendı kendimi yediğimi biliyorum
Soguk yuregım

Gülemedim gözlerine
Gözleri ağladı
Ben ağladım
Sevmek ne kadar güzel
Sevmek ne kadar acı
Yüzünde bir garip bakış