Heybemde ne çok düş
Ne çok anı
Ne çok çok çok çok işte ...
Tarifsizliğin abartısız halinde
Direnen yüreğim
Dua gibi şiirler biriktirdim sana
Sinemde gizlisin
Rüyalarıma yasak
Sana tutunmak,
Ah senle yaşamak
Ne güzel olurdu
Olur olmaz işlere bulaştım
Sakin gönlü mü hoyrat yollarda hırpaladım.
Kimsesizdim hep de öyle kaldım...
İçimde onlarca isyana inat çabaladım.
İnandım, dayandım.
Sınırları aştım
Kırıldım
Evet bu sefer ne yama tutar,
Ne sargı, nede başka bir şey
Bir kanunun tellerinde
Ruhum hırpalandı
Ah bu nameler
İnsan farkında mıdır kendinin?
Ya da
Farkın da olmayışının sebebi nedir?
Yıllar var ki yalnızım...
Düşlerim de, hayallerimde yaşattığım prensim bir kaç yıl önce öldü.
İçimden koptu birşeyler
Öfke ile belki
Çığlıklarım ruhumda gezindi
Gözlerim doldu boşaldı
Ne anlatılmaz bir cümle bu yaşadığım acı
Anlamlı Kelimeleri bulamıyorum
savurulsun içindeki küller
bıktım iç çekmekten
gidenlere gelmeyenlere
ah etmekten !
ahlara karışan gençliğim...
geceler hüznümün ortağı
Zamanın hoyrat alkışları,
Çınlıyor beynimde.
Sonbahar hüznü gibi buruğum bugün.
Tütsü yaktım tüm olumsuzluklara.
Tüm şifacılardan Şifa umdum.
Dua ettim yorgunum...




-
Zeynep Akar
Tüm Yorumlarnurten hanım şiirlerinizi zevkle okudum çok güzel yazmışsınız