Nurten Temel Şiirleri - Şair Nurten Temel

Zamanın hoyrat alkışları,
Çınlıyor beynimde.
Sonbahar hüznü gibi buruğum bugün.
Tütsü yaktım tüm olumsuzluklara.
Tüm şifacılardan Şifa umdum.
Dua ettim yorgunum...

İçimden koptu birşeyler
Öfke ile belki
Çığlıklarım ruhumda gezindi
Gözlerim doldu boşaldı
Ne anlatılmaz bir cümle bu yaşadığım acı
Anlamlı Kelimeleri bulamıyorum

Kırıldım
Evet bu sefer ne yama tutar,
Ne sargı, nede başka bir şey
Bir kanunun tellerinde
Ruhum hırpalandı
Ah bu nameler

Sinemde gizlisin
Rüyalarıma yasak
Sana tutunmak,
Ah senle yaşamak
Ne güzel olurdu

Sensizliğin koynuna,
Alışmalıyım kuytularda yaşamaya,
Umarsızlığa,
Sensizliğe,
Görmeden yaşamalıyım seni,
Sesini unutmalıyım.

İnsan farkında mıdır kendinin?
Ya da
Farkın da olmayışının sebebi nedir?
Yıllar var ki yalnızım...
Düşlerim de, hayallerimde yaşattığım prensim bir kaç yıl önce öldü.

Askıda kaldı anlatacaklarım
Düşlerim uykularım kadar bölük pörçük
Zamansız acılar dağladı yüreğimi
Ne kadar karamsarlığa vurgunsam
Bir o kadar düşmanım …

Ağlamak vardı doyasıya ağlamak
Yüzene bakarak
Ey güzel gözlü
Unutma beni deyip bir öpücük kondurup alnına
Gidiyorum
Üstelik bir şey diyemeden