Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

İnsan ancak doğru olduğuna
İnandıkları için harekete geçebiliyor
akreple yelkovan gibi:
takılmışsa kadranında,
Vardır giderilmesi gereken
ufakta olsa; bir arıza.

Iyi tamam git!
Yalniz birak!
Zaten yalniz dogmadik mi!
Yalniz girmeyeckmiyiz topraga!
Farzederim ki öldüm !
Ve yalniz kaldim

Sevgili:
Sevgili dediğin
İllaki; yanında mı olmalı?

Ya ömrünce kavuşamayıp,
Kalbinde soludugun!

Birbirimizde eksiğimizi Tamamlayışımız;
kısır döngüdür sürer gider;
Taki kıyamete kadar.

20:30 14.07.2016

İnsanı ; kuvvetli dik tutan
içindeki dört duvarıdır:
güç kaybına başlayınca
o duvarların temelini incelemeye başlar ;
yıkıklarını ; mutlaka tamir eder .

Anla hiç bir gönüle ait değildim asla!
bunu anlatamadıkça yanlış yorumlandım:
boşuna suçlandım ağırlık kaldıramadın
yazdığım şiirler eklendi sanki günaha:

alındım yıprandım kırmaya yanaşamadım:

Ben dostlarımı
yüreklerinden tanırım.

Susmaz Şiirler

8.40

"O "çöl ortasında kör bir kuyuydu.
Yusufla tanıştı; ne şanslıydı.

Birazda; dünya telaşı
sürüklüyor bizi hatalara:
bu hengame;
tartıya fırsat vermiyor.
bulunursa zaman;
kendi kusurlarımızı

Taşınca göz pınarların
sel altında kalan