Insan, yürek elverdigince sever.
Insan, inanacagi yere kadar inanir.
Insanin güveni, sarsilana kadar aski tasir.
Insan, kandigi yere kadar kanar.
Insan,umudu tükenen kadar bekler.
Insanin sabrida bir yere kadar
Her yenilgi,basarinin ahbabidir.
Ona yakinlasimin, isisinin
Derecesini yükseltir.
Onlar, zafere yükselen
Merdivenin basamaklarina
Sustukca,
Icinde büyüttügün dagin
Her an
Patlamaya hazir
Bir volkani tasirdi.
Neden birakiyorsunki zamana?
Tipki; Sen gibidir zaman da!
Hem, hayatimi alt üst etmeye merakli!
Hem,de, acimasiz vaadsiz.
Sen simdi,
Cikip geldin ama
Kapi kilitli
Malesef ben yokum!
Anahtar da yok artik
Bana yolun zorlugundan
Dikeninden bahsetme
Sen sordugum soruya
Cevap ver ey yolcu!
Aska cikarmi bu yolun sonu ?
Zorlayamazsin kal diye
Kacmak isteyeni asktan
Her zaman gelene acikti
Kapisi gönlün
Yolsa; gitmek isteyenindi
Hangimiz yalanci degilizki!
Aynalara bile,
Gözümüz yasli
Bakmaktan korkarizda
Gözyasimizi silerek bakariz.
Hayat, yasanirken sessizce
Dur diyemezsin bazan gidene.
Ne kadar. anlatirsan anlat
Eksik kalir bir yanin,
Esine dostuna.
Yeterki haketmesin
O" bu aci sonu
Silaha gerek yok
Iki kelime yeter
Can evinden, vurmaya onu....!




-
Uğur Şahin
Tüm Yorumlarkalemine sağlık
“Yere” mim olmadan “yâre” lam olmaz.
Görmemişken bile, yüreğim kaldıramaz.
Cemalini göreyim, cennetten de geçerim
O Kevser şarabını, sonsuza dek içerim.