Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Serçenin Son Sözü

Ben bir serçeydim
kırık kanatlı
ama yüreği göğsünden büyük
Uçtum sana doğru

Sesin Özgürlüğü

Güneşin alnında
Çölün sessizliğini yaran bir ses yükseldi
Ne kılıçtan
Ne ordudan

SESİN SESİ ÖPTÜĞÜ YERDEN
‎
‎bir muhabbetin dudak izinden,
‎bir şiirin kalp atışından
‎Ve sözcüklerin şad olduğu yerden konuşurken sesin sesi öpmesinden yazıyorum.
‎

SESSİZ ÇIĞLIKLAR


Ruhuna keder okunan bir gece, kendi karanlığını üflüyor gözlerime
Can kırıklarımla geziyorum ruhumun caddelerinde İçimde binlerce sahipsiz şehir haritası
Girilmez yazıyor bütün tabelalarına

Sessiz Bahçe

Bugün, acılarımı sırtlanıp yürümüyorum.
Onları iç dünyamın küçük bahçesinde bir kenara bıraktım.
Kimsenin bilmediği, kimsenin bakmadığı
Yine de inatla filiz veren o bahçeye

Sessiz Bahçe

Bugün, acılarımı sırtlanıp yürümüyorum.
Onları iç dünyamın küçük bahçesinde bir kenara bıraktım.
Kimsenin bilmediği, kimsenin bakmadığı
Yine de inatla filiz veren o bahçeye

Sessiz Çığlıklar

Gecenin en karanlık yerinde,
Bir çığlık kopar içimden,
Ama hiç kimse duymaz.
Sesim boğulur duvarların arasına,

Sessiz Cümleler

Konya’da Bıraktığım Gölge

Bir sabah vakti
Şehre değil kalbime vardım Konya’da

Dur Şairem Dur Sessizlik ve Çığlık

Dur şairem
Çünkü sessizlik artık bir dua değil,
bir mezar taşıdır dudaklarda.
İnsanlar konuşmuyor artık

Sevda kesiği

Hayatın karanlık bir sokağında,
En kısık sesiyle bir kız ağlıyordu..

Diline bir şarkı takılmış, aşk makamında mırıldanıyordu..