Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

USTAM

Bana yürümeyi öğrettiğin gibi, durmayı da öğret ustam..
Konuşmayı öğrettiğin gibi, susmayı da öğret..
Ağlamayı öğrettiğin gibi, gülmeyi de öğret!

ÜŞÜTME YÜREĞİNİ

Soğuk bir kış sabahına açtım hasretinle akşama benzeyen  gözlerimi
Yarım metre kar var memlekette
Saçak saçak buz sarkıyor çatılardan.
Zincirsiz araçlarla yola çıkmak yasak diyor uzmanlar

YABAN BÜLBÜLÜ

Gecenin sessizliğinde cesaret bulup öttü yaban bülbülü
ne bahçesi vardı
ne dinleyeni.
Sesi dağınıktı,

Yağmurun şarkısı

Bulut ve toprak ezelden beri sevdalı!
Ne bulut toprağa iner, ne de toprak buluta yükselir
Hem biliyormusun, yağmur bulutun toprağa olan hasretinin eseri.

YAKAMOZLAR KARAYA VURUYOR YOKLUĞUNLA

Gidişinin üzerinden kaç yıl geçti, bilmiyorum?
İçimdeki hayat pınarı kurumuş,
Sahra çölü kurulmuştu aynı anda
Ve bugün

Yalanın Ateşi

Bir kelâm etti cihân, sahte bir nûr, kuru duman,
Gözümde kandil iken söndü ansızın yalan.

Sözde vefâ, özde hîle, gönlüm oldu virâne,

Yaralı

Her gün tam bu saatlerde senli dalgalarla duygu denizine dalıyorum!
Ve daha ismin dudağıma düştüğü anda, vurgun yiyorum..
Nefesim kesiliyor
Diplere düşüyor,

Yarım Kalan Bir Serçe

Biliyor musun yüreğim
serçeler ağlayınca ölüyorlar
Kimse görmüyor
çünkü gözyaşları

YOKLUĞUNA YASTIK ALTI ŞİİRLER BİRİKTİRİYORUM

Ben seni sevdiğim zamanlarda,

Sevmekten hükümlü yüreklere hasret cezası biçiliyordu.

Ya Yunus

biz seni okuyarak değil,
ağlayarak öğrendik.
Dizelerinden değil,
yara yerlerimizden bildik seni.