Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Mavi yıldız

Eğer yıldızlar maviyi tanısaydılar geceyi beklemez gündüzden doğardılar
Maviyi bilmedikleri için gecenin siyahına feftundurlar!..

Sevgili Yücel,
Mektup
Gözlerinle konuşan bir adamdın sen.
Ben o gözlere sığındım,
yüzünü ezberler gibi bakarken dünyaya
göğsümde büyüttüm adını: Yücel…

Melekler şehri


Bu akşam üstü;
Güneş eteklerini toplayıp gitmeye yeltenirken,

‎
‎Orkide'den Papatyama
‎
‎Adın Yasmin...
‎Bir çiçek kadar naif,

Oyun

Seviyorum dedi
Ben de inandım
İnandım çünkü yüreğim saf'tı
İnandım çünkü aşkı kutsal bildim

Öz

Mahremin zevalindeki hüzn-ü evsa düşüme –adı aşk- yüzün düşmüşken
Sen kabristanlara gömdün gülüşlerimi
Sonra yüzünün kalabalığında kaybettim sevdalı bakışlarımı
Günahkar Nefesinin rüzgarında boğdum acıta acıta heyecanlarımı

Nöbet

Geceyi usulca geride bırakan
bir ışık gibi geldim.
Ne acelem var,
ne de gürültüm.

Oğuldan Babaya

Babamın Gözlerine Bıraktığım Son Bakış
Baba,
adımı söylediklerinde
dönüp sana bakmadım.

Okyanusun Dibinden


Ah sevgili,
Sözcükler, bazen bana senin dokunuşun gibi geliyor
Tenimde ürperen bir hatıra,

Aslında çok değildi insanın insandan beklediği! anlaşılmaktan ibaretti, Olmadı...

Aslında çok değildi insanın hayattan beklediği!
Mutluluktan ibaretti,
Olmadı...