Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

UYKUNDAN UYANDIR ŞEHRİMi

Seni düşündüm şehrime yağmur yağarken,

Şehir uykusundan uyandı.

Vapur Çığlığında Aşk

Kadıköy, sabahın ilk ışığında bir telaş mevsimidir
Tramvay rayları, ayak seslerini hatırlar,
balıkçıların ağına düşen umut,
kahve kokusuna karışır.

Vedalar Da Sevmeyi Öğrenir

Bazen en çok,
giderken severiz.
Gözümüzün önünden kayıp giden siluette,
kalbimizin en gür çarpışı duyulur.

YABAN BÜLBÜLÜ

Gecenin sessizliğinde cesaret bulup öttü yaban bülbülü
ne bahçesi vardı
ne dinleyeni.
Sesi dağınıktı,

Yağmurun şarkısı

Bulut ve toprak ezelden beri sevdalı!
Ne bulut toprağa iner, ne de toprak buluta yükselir
Hem biliyormusun, yağmur bulutun toprağa olan hasretinin eseri.

YAKAMOZLAR KARAYA VURUYOR YOKLUĞUNLA

Gidişinin üzerinden kaç yıl geçti, bilmiyorum?
İçimdeki hayat pınarı kurumuş,
Sahra çölü kurulmuştu aynı anda
Ve bugün

Yalanın Ateşi

Bir kelâm etti cihân, sahte bir nûr, kuru duman,
Gözümde kandil iken söndü ansızın yalan.

Sözde vefâ, özde hîle, gönlüm oldu virâne,

Yaralı

Her gün tam bu saatlerde senli dalgalarla duygu denizine dalıyorum!
Ve daha ismin dudağıma düştüğü anda, vurgun yiyorum..
Nefesim kesiliyor
Diplere düşüyor,

Yarım Kalan Bir Serçe

Biliyor musun yüreğim
serçeler ağlayınca ölüyorlar
Kimse görmüyor
çünkü gözyaşları

YOKLUĞUNA YASTIK ALTI ŞİİRLER BİRİKTİRİYORUM

Ben seni sevdiğim zamanlarda,

Sevmekten hükümlü yüreklere hasret cezası biçiliyordu.