Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Kalbin Sırrı

Aşka dokunmak
sessizliğe dokunmaktır aslında
Bir bakışla başlayan
sonsuz bir yolculuktur

Kalbin Unuttuğu Sokaklar

Kalbin unuttuğu sokaklardan geçiyorum
adını unuttuğum bir annenin sesi çalınıyor kulağıma
Bir pencere aralığından gelen dua gibi
ya da kurumuş fesleğenin kokusu gibi

Kalem

Değil mi ki, boynu bükük bir cümle sayfaya düşünce, yaralanır alfabe!

Ey ayrılığı yazan kalem, bilmez misin tutuşur sayfa,

Kalp Ne Zaman Yoruldu Yunus

Ya Yunus,
bu kalp ne zaman yoruldu da fark etmedik?

Kanadımda Sen Varken

Kanadımda sen varken
rüzgâr başka eserdi
Gökyüzü daha derin
uçurumlar bile daha nazikti

KAPI

Şimdi şu karşımdaki kapı
ardına kadar açılsa,
önce çocukluğum girer içeri.
Ayağı çıplak,

İKİNCİ SIR

İlk sırrın gölgesi ardımda kalırken
önümde karanlık bir yol belirdi
taştan değil zamandan örülmüş
kum saatinin dökülen taneleriyle

İKİ SES BİR HAKİKAT

Kadın
Ben kandilimi gözyaşlarımla yaktım
Sözlerin gölgesinde titredim
Rabbim şahidim oldu,

İLK SIR

Doğuşun ardından bir sessizlik çöktü
öyle bir sessizlik ki
kendi kalp atışım bile
başka bir dünyanın kapısını çalıyordu

İlyas

İlyas yürüyordu
Geceye, geçmişine, Asya’nın sessizliğine doğru.
Bir yokuşta durup gökyüzüne baktı
Ve orada, iç sesiyle konuştu