Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Rüzgarla konuşan kadın keje

Baran ile Keje’nin yıllar sonra suskunlukları kırıp, yeniden konuşmaya başlaması;
Yer, bir gül bahçesi
Zaman, akşam üzeri
Vakit, Güneşin denize kavuşma vakti.

Sabaha Açılan Pencerede Unutulmuş Bir Kadını

Sana açılan bir pencerede durdum bu sabah.
Tüller maviye dokunuyordu.

Sabaha Karşı

Sabaha karşı Boğaz,
dünya ile gök arasında kalmış ince bir sırdır.
Köprülerin lambaları birer yıldız gibi titrer,
gemi düdükleri uykudan uyanan bir şarkı söyler.

Sabah Duası

Üsküdar sabahı serin iner omuzlara,
Kız Kulesi’nin eteklerinden yükselen sis
yeni doğmuş bir duanın buğusunu andırır.

Sabah Güneşim
Beşinci Mevsim

Sen
karanlığın içinden doğan bir şiirdin,
adın Zifiri idi,

Sabahın Ezgisiyle Uyanış

Gece ardında karanlık mendilini bıraktı,
Ufuk çizgisi kızıl bir gül gibi açıldı.
Her renk, sabahın ezgisiyle
Yeniden doğdu gökyüzünde.

Sabahın İlk Aynası

Sabah,
Gözlerini açarken
Gümüş bir perdeyi aralıyor gökyüzü.
Her renk, yeni doğmuş bir bebeğin nefesi gibi taze,

Sabrımın Mevsimi

Kanamadan geçilmez ya kapılardan
Sararmadan geçilmez ya sonbahardan
Pencerem açık

Sahi Neydi Sevda

Konuşmak kolay sevgili
ama susarken anlaşmak,
işte orası sevdanın eşiği.

Şairin Susuşu

Sus şairem sus
sözcüklerin artık kanıyor,
her harf bir damla olup düşüyor
masanın altındaki gölgene.