Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Hadi gel
Dalından düşen yaprakların sessizliğini birlikte dinleyelim

Azra Nimet Öner

Ezanın Gölgesinde Aşk

Üsküdar akşamı

Dün gece fatiha kokulu bir şiir okudum annemin ruhuna ve üfledim aynadaki yansımama,
Saçlarım havalanmadı bu defa.
Anladım ki, annem kadar ölüydüm aslında...
Çoktan çözmüştüm hayatın oyununu,
Biliyordum sadece nefes almak değildi hayatın kanunu...
Bir sen vardın hayatın tadı tuzu,

Galata’nın Gölgesinde

Bir kadın yürür İstanbul’un taş sokaklarında,
adımlarında yağmur kokusu,
ellerinde geceyi uyandıran bir gül vardır.
Saçlarına sinmiş denizin tuzu,

~EL-HAYY~
Ne zaman bir hayal boyu sana sarılsam, hasret bir çığırtkan olup, bütün gerçekleri uyandırıyor..!
Sonra;
Ben de Uyandırıyorum gözlerimi yağmurdan

Onarıyorum yüreğimin derme çatma yanlarını

Ey gözleri buğulu sarı saçlı kadın, şimdi göçmen kuşlar uçuşacak saçlarında..
Bağ bozumu başlayacak dallarında..
Harman yerin toz duman olacak..
Güneşin bir şal alacak omuzlarına..
Ağaçlar mateme bürünecek..
Telaşlar başlayacak evlerde yollarda..

Dur Şairem Dur Gece ve Yara

Dur şairem
Geceyi yazma artık,
Gece çoktan kirletildi neon ışıklarıyla.
Artık yıldızların dili kayboldu,

Geceye Söylenen İlahi

Gece çöktü usulca,
Gökyüzü bir derviş hırkası gibi
Yıldızlarla yamalı.

Ellerinde güneşle gel

Şimdi sen karşıdan gelsen diyorum,
Delirsem ben, bildiğin gibi delirsem.
Geçip giden gemilere el sallasam,

Gelsen diyorum

Dün gece Zihnimde  unuttuğum bir şeyler canlandı
Yüreğimdeki kuşlar sabahı beklemeden uyandı
Bir yüzüm acemi gülüşler sergilerken
Diğer yüzüm acı acı inledi