Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Kibrin Krallığı Taçsız Tahtlar

Yeryüzü doldu taçsız krallarla,
her biri kendi aynasında tanrı oldu.
Kibirle baktılar toprağa,
oysa o toprak

KİMYA HATUN’A

Suskunluğun Şiiri

Ey Kimya,
adı suskunlukla yazılan kadın,

Kimya Hatun Sessizliği

Bir kadın sustuğunda, devrim sessizce hazırlanır.

Sen sustuğunda
bir kadının bağrı çatladı uzaklarda

Kırık Cümle

Ben daha doğmadan
Henüz kalbim atmazken bile
senin adın yankılanıyordu içimde.
Bilmiyordum sen kimdin,

Ben Nemrut un kızı değildim!..
Ama sen, İbrahimin oğlu oldun ve kırdın içimdeki putları...
Şimdi seyreyle gözlerimde doğan güneşi, ellerimde eriyen kutupları..

Nimet Öner

Kuşlar Uyuyor

Bu gün yaramaz çocukların saldırısına uğramış bir kaplumbağa gibi, kabuğuma çekildim..
Kapı çalındı bakmadım
Telefona Hiç dokunmadım

Lâl

Bana öyle bir söz söyle ki, tüm sözleri unutayım...
Sesinin sarmalında şiirler büyüteyim.
Bir annenin yavrusuna seslenmesi,
bir babanın duası, yada bir bebeğin ilk sözü gibi...

Kainat Lâl

Sus dedi kadın, adam sustu!
Sus dedi adam, kadın sustu!
Ve sustu Kainatta güzel olan tüm sesler

Lâmekân

Şairler tanrının yeryüzü sözcüleridir diyordu bir şair
Biri gözcüsüdür diye ekliyordu
Bir diğeri diyordu ki, dünyayı şairler yönetseydi, cennet yeşilinden vurulurdu
Kainatın ismi cennet olurdu

Lut Kavmi

Şehir, vadiye yaslanmıştı
evler ışıl ışıldı,
Kalplerin karanlığı
gökyüzünü bile soldurmuştu.