Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Bir adam ve bir kadın,

en safi dönemlerinde,

yüreklerine sevda düşmüşken

Kavuşmanın Baharı

Bir gün gelecek
şehirlere çiçekler yağacak
yollar güllerle açılacak sana
Ben, tüm yaralarımla

Kayıp Bahçe

Bir vadiden geçtim adı hiç söylenmemiş
rüzgârı bile gizlerin dilinde esiyordu
Zaman orada uykuya dalmış bir çocuktu
akrep ile yelkovan birbirine kavuşamıyordu

Kadının Sabahı

Ayna,
gözlerindeki uykunun tortusunu saklar hâlâ.
Saçlarını tararken,
her telinden

Kadının Unut(a)madığı Dua

Biliyorum
öykülerin dargın alın yazına
yaraların teninde Mecnun
aşk pahasına

KADININ YURDU

Sabır senin yurdundur kadın,
kimse bilmez
içinde kaç fırtına kopar,
kaç geceyi tek başına büyütürsün.

Kadınlar ve saçları

Bir kadın saçlarını topluyorsa, haytı çok dağınık- iç dünyası da ha keza
Her şeyi düzene koyduğunu düşünür bir tokanın dişlileri arasında...

Bir kadın, saçlarını savuruyorsa, ya çok mutludur! mutluluğunu kutluyordur rüzgarın nefesiyle - ya da, başa çıkamayıp boş vermiştir Herşeye ve herkese...

Kadın ve şiir

Şair dedi ki; gözlerindeki mıknatısın farkında olsan, Vallahi gözlerini açmazdın!..
Hat ustası dedi ki; ayetlerde bismillah kaşlarından başlar, boynumu büküp elhamdülillah derim!..
Ressam dedi ki; gökyüzünden düşen bütün hareler gözlerinde toplanmış hiç bir fırça yetmez bir katresini çizmeye..!
Kadın sustu, bir şiir yazdı.

Kahkaha Ağıt Ninni

Gecenin sessizliğini
kahkahalarla bozan kadının,
ipek sesinden,
ışık sızıyordu

Sus dedi kadın, adam sustu!
Sus dedi adam, kadın sustu!
Ve sustu Kainatta güzel olan tüm sesler
Kuşlar sustu, çocuklar sustu
Çağlamadı artık çağlayanlar.
Şiirler yazılmadı birdaha, sözler kağıdın gerdanına devrilmez oldu..