Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Gittiler 2

Yüreklerinde kalan izler
Her adımda yankılanan sessiz bir melodiye dönüştü
Eksik kalan sözler rüzgârla savruldu
Ve her yaprak her damla onların adını fısıldadı

GİTTİN

Bir gün aniden gitmek istediğini söyledin ve gittin
Döndün sandığım her rüzgâr,
sadece sonbahardı.
Ağaçlar soyundu birer birer,

Gizli Dua

Ey kalbimin sırdaşı
Ey ruhumun nefesi
Gizli gizli fısıldıyorum göklere

Göçebe sevdam

Biliyorum Göçebe bir sevda benim sevdam...
Senden uzak kalsam bile gidemedim bir yürek ötene...
Muradım olmadı diye, inadı murat belledim! birkaç vuslat yaşadım bir günde

Göğe Asılı Umut

Ben her akşam
el sallarım güneşe
Sanki vedalaşır gibi bir dostla,
sanki alnına öpücük kondurur gibi bir çocuğun

Gökyüzü ile Konuşmalar

Ey mavi örtü,
Geceleri yıldızlarla saçlarını tarayan,
Gündüzleri güneşle alnını aydınlatan gökyüzü,
Sana bir soru soruyorum

Gök Yüzüne Salınan Dilek Feneri

Akşam oldu kasabada,
gökyüzü mora çalıp yıldızla boyanırken,
Düşçü Kız bir çukurdan
küçük bir fener çıkardı.

Gölge

Sen misin oradan bakan
Geceden dökülen hüzün sen misin
yoksa ben miyim
yokluğuma gömülmüş bir siluet gibi duran

Gölgeler de

Anlamı yitirir zaman
Dakikalar birer yabancı olur
Adımı unuturum, adını unuturum
Ve kalırım sadece bir gölge

Gölgemi Af Ettim

Ben seni affettim, gölgem
Yarım kalan tüm kadınlıklarım adına
Sol elimle büyüttüğüm korkuları
sağ elimle eylediğim duaları