Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Geceye Söylenen İlahi

Gece çöktü usulca,
Gökyüzü bir derviş hırkası gibi
Yıldızlarla yamalı.

Ellerinde güneşle gel

Şimdi sen karşıdan gelsen diyorum,
Delirsem ben, bildiğin gibi delirsem.
Geçip giden gemilere el sallasam,

Gelsen diyorum

Dün gece Zihnimde  unuttuğum bir şeyler canlandı
Yüreğimdeki kuşlar sabahı beklemeden uyandı
Bir yüzüm acemi gülüşler sergilerken
Diğer yüzüm acı acı inledi

‎GİDENİN ARDINDAN SUSMALAR
‎
‎Susmak, en uzun vedadır bazen
‎Ardından koşmadım
‎Çünkü kalmadı dizlerimde derman
‎Ve yüreğimde bahane

Şimdi sen benlik put'unu zirveye taşı!
Biz hayy'dan geldik huya gidiyoruz...

A. Nimet Öner

Gitmek Sevmektir Bazen

Gitmek sevmektir bazen,
bir çiçeği dalında bırakmak gibi.
Koparmaya kıyamadığın
bir bakış gibi,

Gittikçe Sana Benziyorum

Anne
Her geçen gün yüzüm sana daha çok benziyor
Gözlerimde senin yorgun ama vakur bakışların
Yanaklarımda senin sabrından kalma izler

Gittikçe Sana Benziyorum

Anne, bak
Yavaş yavaş yüzüm senin aynana dönüyor
Çizgilerim alnına dokunmuş bir dua gibi
Her gülüşümde senin kırgın sabırların

Gittiler 2

Yüreklerinde kalan izler
Her adımda yankılanan sessiz bir melodiye dönüştü
Eksik kalan sözler rüzgârla savruldu
Ve her yaprak her damla onların adını fısıldadı

GİTTİN

Bir gün aniden gitmek istediğini söyledin ve gittin
Döndün sandığım her rüzgâr,
sadece sonbahardı.
Ağaçlar soyundu birer birer,