Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Ben Nemrut un kızı değildim!..
Ama sen, İbrahimin oğlu oldun ve kırdın içimdeki putları...
Şimdi seyreyle gözlerimde doğan güneşi, ellerimde eriyen kutupları..

Nimet Öner

Kuşlar Uyuyor

Bu gün yaramaz çocukların saldırısına uğramış bir kaplumbağa gibi, kabuğuma çekildim..
Kapı çalındı bakmadım
Telefona Hiç dokunmadım

Lâl

Bana öyle bir söz söyle ki, tüm sözleri unutayım...
Sesinin sarmalında şiirler büyüteyim.
Bir annenin yavrusuna seslenmesi,
bir babanın duası, yada bir bebeğin ilk sözü gibi...

Kainat Lâl

Sus dedi kadın, adam sustu!
Sus dedi adam, kadın sustu!
Ve sustu Kainatta güzel olan tüm sesler

Lâmekân

Şairler tanrının yeryüzü sözcüleridir diyordu bir şair
Biri gözcüsüdür diye ekliyordu
Bir diğeri diyordu ki, dünyayı şairler yönetseydi, cennet yeşilinden vurulurdu
Kainatın ismi cennet olurdu

Lut Kavmi

Şehir, vadiye yaslanmıştı
evler ışıl ışıldı,
Kalplerin karanlığı
gökyüzünü bile soldurmuştu.

Gri bir hüzün düşüyor akşamın kızıl percemine
Saatin kalp atışları, nabzımın ellerinden tutup
Zamansızlığa taşıyor, tüm cümlelerimi..
Dilsiz sözsuz kalıyorum avaz lar içinde
Geceye taşıyorum  akşamdan kalma özlemlerimi
Yolsuz ayaksız kalıyorum  vuslat lar içinde

MARDİN'DEN NOTLAR

Mardin
Taşların üzerine yazılmış bir dua gibiydi.
Bir dağın yamacına kurulmuş kadim bir kitap,
sayfaları rüzgârla çevrilen,

Masaldan Dökülen Şiir

Ben masalları unuttum şiire inandım.

Bir masaldı belki,
başlarken gözlerinle konuşan bir gece,

Masaldan Şiire
‎
‎Şairin Masalı’ndan düşen şiir
‎
‎Ben masalları unuttum
‎büyüdüm bir annenin sessizliğinde