Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Bir Duvar Ve Hayat

yüreğime resim çizen kadın için

Odasında sessizlik vardı.
Hastane odası değildi burası,

Baharın göç yolu

Geceler hep böyle karanlık mıydı
Sokaklar soğuk ve tenha
Şu koca şehir sanki kimsesiz
Evler ışıksız

Bahçenin Dili


Bir bahçe, konuşur aslında...
Suskun değilse rüzgâr,
Ve unutmadıysa toprağın kalbi...

Bana bir şiir yaz

Şimdi desem ki; bir dilek tut içinden, daha yıldız kaymadan..
İsmimi ekle ucuna, dilin amine varmadan..
Bir türkü çığır bağrı yanık ozanlardan

Bana öyle bir bak ki


Bana öyle bir söz söyle ki, tüm sözleri unutayım...
Sesinin sarmalında şiirler büyüteyim.
Bir annenin yavrusuna seslenmesi, bir babanın duası, yada bir bebeğin ilk sözü gibi...

BARAN’LA KEJE’NİN GÜL BAHÇESİ
Bir Aşkın Sessizliğe Sığmayan Şiiri

Baran;
Ben seni,
dağların yalnızlığında unutmamak için sustum Keje.

Barış

Bir çocuk kâğıdına
gökkuşağının altından geçen bir güvercin çizdi,

‎Bayram Sessiz Kalınca
‎
‎Bayram sabahı.
‎Bir yanımda ezan sesi, bir yanımda bombaların çığlığı.
‎Bir yanda çocukların şeker toplayacağı sokaklar,
‎Öbür yanda üstü örtülmeye çalışan küçük bedenler.

AYNADAKİ KADIN VE ADAM

Bir aşkın küllerinden doğan şiir
Bir zamanlar
bir kadın vardı
aynalara suskun kalbine yorgundu

Ve sabahın ezgisiyle konuştu kendisiyle

Aynadaki Kadına Mektup


Sevgili ben,