Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

İZİN VERELİM

Ver elini yüreğim bu gece,
Anı sandığının kapağını açalım
kırık tokası düşsün yere
eski koku yayılsın odaya.

Kadem bas

Akşam yine akşam;
yine sensizlik ve sesizlik yağıyor üzerime bardaktan boşalırcasına..

Yolumu kaybediyorum diz boyu uzayan hüzünlerden,

Kadim dost

Hem  biliyormusun; bahar sabahlarında, çiçeklerden, yapraklardan, damlayan çiğ damlaları, gecenin gözyaşları...

Gece ki, sabaha kadar dinler! aşıkların, hastaların, şairlerin, dertlerini...

İçimdeki Kız Çocuğuna Mektuplar
‎
‎Kadının Adı Sabır
‎
‎Adını kimse duymadı önce,
‎çünkü sabır, sessizliği severdi.

Kadının Sabahı

Ayna,
gözlerindeki uykunun tortusunu saklar hâlâ.
Saçlarını tararken,
her telinden

Kadının Unut(a)madığı Dua

Biliyorum
öykülerin dargın alın yazına
yaraların teninde Mecnun
aşk pahasına

KADININ YURDU

Sabır senin yurdundur kadın,
kimse bilmez
içinde kaç fırtına kopar,
kaç geceyi tek başına büyütürsün.

Kadınlar ve saçları

Bir kadın saçlarını topluyorsa, haytı çok dağınık- iç dünyası da ha keza
Her şeyi düzene koyduğunu düşünür bir tokanın dişlileri arasında...

Bir kadın, saçlarını savuruyorsa, ya çok mutludur! mutluluğunu kutluyordur rüzgarın nefesiyle - ya da, başa çıkamayıp boş vermiştir Herşeye ve herkese...

Kahkaha Ağıt Ninni

Gecenin sessizliğini
kahkahalarla bozan kadının,
ipek sesinden,
ışık sızıyordu

Kalbinde Kalan Ben

Beni ezberlemedin biliyorum
Adımı, kokumu
sesimdeki göç yollarını
Hep yarım, hep eksik kaldım sana