Nilüfer Kozoğlu Şiirleri - Şair Nilüfer ...

Nilüfer Kozoğlu

yılan elini ısırdı
bir ah demedi
ve
rosemary uyandı
kan yerine.

Devamını Oku
Nilüfer Kozoğlu

onun bir sihirbaz olduğuna karar verdi
onunla birlikteyken zaman belirli parametrelerini kaybetti.
her şeyin anlamını kendi merkezine çekiyor ve onu ışık ve renklerle dolu bir şekilde geri veriyor gibiydi. dünyayı yeniden yaratmasına, sıradan saatlerin nasıl vahşi ve gizemli hale gelmesine bayılıyordu.

ÜçHAZiran²bin2uç

Devamını Oku
Nilüfer Kozoğlu





Kuşun gün batımı kanadı değdi göle
Su çiçeklerinin usulca yüzünü öttü devasal yaprak

Devamını Oku
Nilüfer Kozoğlu


Ay ışığı kilisenin camlarından sızar,
renkli vitraylar kan gibi yere düşer.
Sessizlik, dua etmeyi unutmuş bir kalabalık
gibi çöker mermerin omuzlarına.
Bir anne oturur sonsuzluğun eşiğinde,

Devamını Oku
Nilüfer Kozoğlu

bir çotanağın içinde yedi fındıktık biz,
aynı dalın rüzgârında sallanan,
aynı yağmurla büyüyen,
aynı güneşe bakan...

birimizi kıra vurdu hayat,

Devamını Oku
Nilüfer Kozoğlu

o sabah güneş ışığı yavaşça pencereyi doldurdu
nadir bir bağbozumu

baharın son gününün soluk altın rengi
şafakta bile ince bir sıcaklık
yazların derin ritüellerinin

Devamını Oku
Nilüfer Kozoğlu

bir gece
toprak beni geri verdi

adımı hatırlamıyordum
ama kökler biliyordu
hangi karanlıktan geçtiğimi

Devamını Oku
Nilüfer Kozoğlu

hep yek karanlığın altında yürür gölgeler,
taş duvarlarda yankılanır unutulmuş geceler.
ay, paslı bir hançer gibi asılıdır ufukta,
rüzgâr eski isimleri fısıldar soğuklukta.

insan kalabalıktır, ama yalnızdır derinde,

Devamını Oku