Nilüfer Kozoğlu Şiirleri - Şair Nilüfer ...

böğürtlen çileği, motifli döşeği
bileği, diken prangaya yaslı

kan revan pelerini, gül dövmeli ayağı
verevine gezer, dünyayı

yeni baharlar gelmiş bak!
açsana pencereni...
açsana yüreğini ellerin kızı gelmiş
tepeden tırnağa yeşil
güneşi giyinmiş sarı,
denizi içmiş hırçınlığı ondan bu kadar mavi...

Beni Maçka'ya götür Nilüfer

Maçka parkına gidelim
Bugün hilal doğacak
İndin yeryüzüne
Delice bumerang oynayalım

gökyüzünün alçaldığı
bulutların karardığı
yağmurun kokusunu almak için bütün pencereleri açardı.

bırak hava tenini serinletsin
suyun ince yeşil kokusu hayaletleri canlandırsın...

biz derdimizi büyüttük ay ışığı
bir çocuk gibi değil
taç yaptık acıyı başımıza
kanayan yerlerimizi saklamadık

gece beni doğurdu

Bugün,
adını koymadığım bir kırgınlık var içimde
ne sana ait,
ne bana…
arada kalmış bir gölge gibi.

karanlıkta
bir vanilya kokusu vardı

eriyen beyaz mumun
yumuşak hatırası
doğum günüydü

rüyalarında balinaların karınlarında erkekler değil,
yıldızlar vardı.

kozmik aryalarda aşk kelimesinin izini sürdü,
kar melekleriyle ebegümeci çayı içti.

gün ışığı meşe ağacında titrer,
küçük kız yalınayak oturuyor,
merdivenlerin yumuşak eski ahşabına hafifçe yeşerir.

mavi bir cam kaseden süt içiyor,
çimenlerin üzerinde dans eden gölgeleri izliyor,

duydum sabahını,
ama kulağımda yer etmedi.
günaydının bana değil,
kendi yalnızlığına fısıldandı.

ilgi diyorsun,