Oysa ne çok ihtimal birikmişti heybemizde
Dokunulmaz belkiler yordu şu gönlümüzü
Dilde susan keşkeler iz bıraktı yüzde
Eskitti günden güne, tüketti ömrümüzü
Ağır gelir bazen insana kendi gölgesi
Taşınmaz olur içte anlatılamayan yükler
Yankılanır zihinde geçmişin kırık sesi
Bir bir yarım kalır kurulan o umutlar
Gözlerde saklı kalır söylenmeyen sözler
Geceye karışır içten içe sızlayan acı
Zaman usulca bir perde çeker üstüne
Sessizlik olur her yaranın kabuğu...
İçimizde uğultuyla büyüyen fırtınalar
Sığdı tek bir kelimenin daracık koynuna
Yutkundu insan, bitti içindeki çığlıklar
Bıraktı her şeyi tek bir "neyse"nin kollarına
Mayıs 2023
Harun Akdağ 2Kayıt Tarihi : 23.07.2026 00:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!