NERDESİN
Nerdesin...
Hangi şehrin sabahına uyandın şimdi?
Hangi sokaklar taşıyor ayak izlerini?
Hangi rüzgâr okşuyor saçlarını?
Ben hâlâ aynı yerde,
Aynı gökyüzünün altında
Seni bekliyorum.
Nerdesin...
Bir sesin eksik bu evde.
Bir gülüşün eksik duvarlarda.
Çay demleniyor yine,
Ama karşımdaki sandalye boş.
Yokluğun,
Sessiz bir misafir gibi oturuyor yanı başımda.
Her akşam pencereyi açıyorum.
Belki rüzgâr senden bir haber getirir diye.
Belki adımı fısıldarsın uzaklardan.
Ama gelen yalnızca sessizlik oluyor.
Nerdesin...
Ay doğuyor,
Yıldızlar gökyüzünü süslüyor.
Ben ise her yıldızda seni arıyorum.
Belki bir tanesi gözlerin kadar parlaktır diye.
Ama hiçbir ışık,
Yüreğimin karanlığını aydınlatamıyor.
Zaman geçti diyorlar.
Takvimler değişti diyorlar.
Ama insan,
Gerçekten sevdiğini zamana bırakamıyor.
Sen gittin...
Ben beklemeyi öğrendim.
Sen sustun...
Ben şiir yazmayı.
Her mısrada biraz daha sana yaklaştım,
Ama hiçbir satır
Sana ulaşamadı.
Nerdesin...
Bir deniz kıyısında mı?
Bir dağın eteğinde mi?
Yoksa benim gibi,
Bir hatıranın içinde mi yaşıyorsun?
Hiç düşündün mü beni?
Bir akşamüstü ansızın,
Bir şarkı çalınca,
Bir yağmur başlayınca,
Adım geçti mi yüreğinden?
Ben unutmadım.
Unutmaya da çalışmadım.
Çünkü bazı insanlar unutulmaz.
Onlar,
İnsanın kalbine yazılmış en güzel şiir olur.
Bazen gözlerimi kapatıyorum.
Seni yanımda hayal ediyorum.
Hiç gitmemişsin gibi...
Sonra gözlerimi açıyorum.
Gerçek,
Hayallerden daha sessiz vuruyor yüzüme.
Nerdesin...
Bilsen ne çok söz biriktirdim sana.
Ne çok "Keşke..." sakladım içimde.
Ne çok geceyi,
Adını fısıldayarak sabahladım.
Ama yine de kırgın değilim.
Çünkü sevmek,
Bazen kavuşmak değil,
Uzaktan bile olsa,
Birinin iyiliğini dilemektir.
Eğer bir gün
Bu şiir rüzgâr olup sana ulaşırsa,
Bil ki...
Bir yürek hâlâ seni
En güzel yerinde taşıyor.
Ne kinle,
Ne öfkeyle...
Sadece özlemle...
Ve sessiz bir duayla.
Nerdesin...
Belki artık dönmeyeceksin.
Belki yollarımız bir daha kesişmeyecek.
Ama ben,
Her yeni güne başlarken,
Gökyüzüne bakıp
İçimden aynı soruyu fısıldayacağım:
"Nerdesin?"
Belki cevabını hiçbir zaman alamayacağım.
Ama seni sevdiğim o temiz duyguyu,
Ömrümün son nefesine kadar
Kalbimde taşımaya devam edeceğim.
DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ
Kayıt Tarihi : 1.08.2026 22:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!