Nefes Mesafesi Şiiri - Mehmet Bildir

Nefes Mesafesi

Her sabah adını içimde yeniden uyandırıyorum.
Güneş doğuyor, şehir uyanıyor, insanlar telaşla yollarına düşüyor.
Ben ise yalnızca seni düşünüyorum.
Çünkü günün en güzel vakti, senin varlığını hissettiğim andır.

Seni çok sevmek, ömrün bana verdiği en büyük armağandır.
Seni beklemek ise sabrın en sessiz imtihanıdır.
Bazen bir saniye bir ömre dönüşüyor.
Bazen bir saat, bitmek bilmeyen bir gece gibi uzuyor.

Zaman aynı zamanı gösteriyor ama sensiz geçen her an eksik kalıyor.
Bir telefon kadar yakın olduğunu biliyorum.
Sesinin bana ulaşacağını da biliyorum.
Fakat kalbim yalnızca sesini değil, nefesini arıyor.

Gözlerinin içindeki huzuru özlüyor.
Elini tutmadan geçen her gün, içimde büyüyen bir boşluk bırakıyor.
Hasret insana yalnızca beklemeyi öğretmiyor.
Hasret, sevginin ne kadar derin olduğunu da gösteriyor.

Çünkü insan en çok sevdiğini özlüyor.
En çok kıymet verdiğini bekliyor.
En çok kalbine ait olanı düşlüyor.
Bugün seni özlüyorum.
Yarın yine seni özleyeceğim.

Aradan kaç saat geçerse geçsin, kalbimde eksilen hiçbir duygu olmayacak.
Tam aksine sevgim her bekleyişte biraz daha büyüyecek.
Çünkü özlemek sevgiyi tüketmez.
Özlemek sevgiyi olgunlaştırır ve sadakati sessizce güçlendirir.
Sen hayatıma geldikten sonra mevsimler anlam kazandı.

Yağmur huzur oldu.
Rüzgâr umut oldu.
Geceler dua oldu.
Sabahlar ise sana kavuşacağım günlerin habercisi oldu.
Sen olmayınca hayatın sesi kısılıyor.
Dünya renklerini kaybediyor.
Kalabalıklar sessizleşiyor.
Gülüşler eksik kalıyor.
Çünkü benim mutluluğum senin varlığında nefes alıyor.

Ben seni yalnızca bugün için sevmiyorum.
Ben seni yarınlar için de seviyorum.
Saçlarına düşecek beyazlar için seviyorum.
Yüzündeki yılların izleri için seviyorum.
Bir ömrün son nefesine kadar aynı heyecanla seveceğime söz vererek seviyorum.

Papatya kokulum...
Ömrümün en güzel duası...
Üzümlü kekim...
Gönlümün en kıymetli emaneti...
Sen benim yalnızca sevdiğim kadın değilsin.
Sen benim bütün zamanlarıma anlam veren tek yuvamsın.

Bir gün bütün saatler duracak, takvimler son yaprağını çevirecek ve yıllar sessizce geride kalacak. O gün geriye dönüp ömrüme baktığımda, geçen zamanı değil, seni sevdiğim her anı hatırlayacağım. Çünkü ben zamanı yaşayarak değil, seni severek ölçtüm. Eğer bir ömrün tek cümleyle anlatılması gerekirse, benim cümlem yalnızca şu olacak:

"Ben bu dünyadan, sana kavuşmanın umudunu hiç kaybetmeden, her nefesimi sana biraz daha yaklaşan bir sevdaya dönüştürerek geçtim. Çünkü aramızdaki tek gerçek mesafe kilometreler değil; sana sarılmayı bekleyen kalbimin sessiz hasretiydi."