Nur Yüzlü Kadınım Şiiri - Mehmet Bildir

Nur Yüzlü Kadınım

Senin adını anarken,
Dilimin ucunda dua,
Kalbimin ortasında sonsuzluk açıyor.
Bir bakışına bütün ömrümü adadım,
Bir gülüşüne gökleri yaktım.

Ey kara kaşlım, kömür gözlüm,
Sen benim en sessiz cümlelerimin cevabı,
Gizli sırlarımın tek anlamısın.
Her yıldız kayışında seni diledim,
Göğün bütün sırlarını senin adına sakladım.

Saçlarını boynuma kolye diye taktım,
Avuç içlerini ömrüme mühür yaptım.
Ben seninle nefes aldım,
Seninle yeniden doğdum.
Sen, hayatıma yazılmış en güzel sure,
Sen, Rabbime açılmış en hakiki duamsın.

Bir ömrün bütün yükünü taşırım,
Yeter ki adını içimde söyleyeyim.
Çünkü senin sevginde bulduğum anlam,
Ölümün bile dokunmaya cesaret edemediği
Bir ebediyetin kapısıdır.

Sen nur yüzlü meleğim,
Kanatsız ama kalbime gökyüzü açan kadınım,
Benim dünyadaki tek gerçeğim.
Biliyorum, bir gün son nefesim dudaklarında sönse,
O an ölümsüzlüğün kendisi olur.

Ve bil ki sevgilim,
Her geceyi sensiz yaşasam da
Rüyalarımda hep sana dokunuyorum.
Uykumun en sessiz yerinde
Adını fısıldayan bir kalp taşıyorum.
Gözlerim her sabah seni arıyor,
Ellerim sana uzanıyor,
Sen olmasan bile seninle doluyor.

Ne zamana yenilirim, ne acıya,
Çünkü senin varlığın bana yeter.
Bütün yolların sonunda sen varsın,
Bütün kapıların ardında senin gülüşün.
Sen, içimde hiç sönmeyen kandil,
Sen, kalbimdeki tek hakikat.

Ey ömrümün son duası,
Sen benim kalbimde yazılı en büyük hakikatsin.
Ne yıldızlara, ne gökyüzüne gerek var,
Ben bütün sonsuzluğu gözlerinde buldum.
Ve bil ki, seni sevmek
Bu dünyada olmanın tek anlamıdır.

Mehmet Bildir