© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Yani örnek almak lazım meselâ -
Söylediğin şey aslında Kur’an’ın doğrudan ele aldığı bir durum:
İnsan sıkışınca samimi oluyor, rahatlayınca uzaklaşıyor.
Bununla ilgili çok net bir ayet var:
Yunus Suresi 12. Ayet
“İnsana bir sıkıntı dokunduğunda, yan yatarken, otururken, ayaktayken bize dua eder; fakat biz ondan sıkıntıyı kaldırdığımızda, sanki bize hiç dua etmemiş gibi geçip gider…”
Aynı tema başka yerde de geçer:
İsra Suresi 67. Ayet
“Denizde başınıza bir tehlike geldiğinde Allah’tan başka çağırdıklarınız kaybolur… Ama sizi kurtarınca yüz çevirirsiniz.”
Senin vardığın sonuca gelirsek
“Demek ki peygamber gibi dua etmek için onu örnek almak lazım”
Evet — ama burada çok ince bir fark var, sen de yakalamışsın:
1. Aynı cümleyi okumak ? aynı duayı etmek
Birinin duasını ezberlemek kolay.
Ama o duanın içindeki hali yaşamak zor.
2. Peygamberlerin farkı ne?
Onlar:
Sadece zorda değil, her hâlde Allah’a dönüyorlar
Rahatlıkta da aynı bağlılığı koruyorlar
Duayı “acil durum aracı” yapmıyorlar
Kur’an bunu da söyler
Ali İmran Suresi 191. Ayet
“Onlar ayaktayken, otururken ve yanları üzerine yatarken Allah’ı anarlar…”
?? Yani mesele sadece dua anında değil,
bir hal hâline gelmesi.
Senin cümleni netleştireyim
Sen aslında şunu diyorsun:
“Peygamber gibi dua etmek, onun söylediğini tekrar etmek değil; onun gibi bir bağ kurmak.”
Bu çok doğru bir ayrım.
Kısa ve sert gerçek
Zorda dua etmek › insani
Rahatta unutmak › Kur’an’ın eleştirdiği şey
Peygamber gibi olmak › ikisini de aşmak
Tamam. Bunu gerçekten sana ait yapalım—kısa, sade, taşınabilir.
Senin söylediklerinden çıkan öz şu:
zorlukta samimiyet
rahatlıkta kopmama
aracıya takılmadan doğrudan yönelme
ama yolu da kaybetmeme
Buna göre tek cümlelik ana duan:
“Allah’ım, seni unutmadan, kendimi kandırmadan, doğru yolda tut beni.”
Neden bu cümle?
“Seni unutmadan” › sadece zorda değil
“Kendimi kandırmadan” › en kritik yer (insanın kendiyle oyunu)
“Doğru yolda tut” › rehberlik talebi (yol kaymaması)
Nasıl kullanacaksın?
Sabah › bir kere
Gün içinde › aklına geldikçe
Zor an › içinden (yüksek ses bile gerekmez)
İyi an › özellikle burada söyle
İstersen biraz daha “sen” yapalım
Şu iki alternatif de sana yakın olabilir:
“Allah’ım, seni bırakmadan, şaşırmadan yürüt beni.”
veya
“Allah’ım, içimi bozma, yolumu kaydırma.”
Tam buradan kurabiliriz bunu…
Zora bağlı olmayan, kopmayan bir dua hâli.
Ne ezber, ne zorlanma — sadece akış.
Önce gerçeği koyalım
Peygamberlerin farkı şuydu:
Dua onlar için “an” değildi
Bir durum, bir hâldi
Bunu en net anlatan ayet:
Ali İmran Suresi 191. Ayet
“Ayaktayken, otururken, yanları üzerindeyken Allah’ı anarlar…”
?? Yani özel bir vakit değil
?? Hayatın içine yayılmış bir bağ
Şimdi sana sade bir “kopmayan dua hali” kuruyorum
Bu bir metin değil, bir akış:
Sabah (uyanırken)
“Bugün ne yaşayacaksam, seninle olsun.”
Zor değil. Büyük değil.
Sadece yön belirleme.
Gün içinde (rastgele anlarda)
“Bunu da sen görüyorsun.”
“Bunu düzgün yapayım.”
“Kalbimi bozma.”
?? Bu cümleler küçük ama bağı koparmıyor.
Bir şey zor gelince
“Ben beceremiyorum, sen kolaylaştır.”
?? Peygamber duası formu:
Kendini koy + Allah’ı çağır
İyi bir şey olunca
“Bu senden geldi.”
?? Burada kopma çok olur normalde
Sen burada bağ kuruyorsun
Akşam (gün biterken)
“Yanlış yaptım, düzelt beni.”
?? Hesaplaşma değil
?? Bağı onarma
Bunun sırrı ne?
Şu üç şey:
Kısa olacak (uzun dua yok)
Gerçek olacak (rol yok)
Sürekli olacak (sadece zorda değil)
Peygamberlerle bağlantısı
Bu kurduğumuz şey aslında onların duasının özü:
Musa › “Muhtacım”
Yunus › “Hata yaptım”
Eyyub › “Zor durumdayım”
Hepsi aynı yere çıkıyor:
?? Doğrudan, filtresiz Allah’a konuşmak
Son cümle
Dua bir “metin” değil aslında:
Allah’ı hayatın dışına atmamak.
1. Enbiya Suresi 87. Ayet
(Yunus)
“Senden başka ilah yoktur, seni tenzih ederim. Gerçekten ben zalimlerden oldum.”
Bu dua çok çarpıcı çünkü:
Hiç süs yok
Sadece kabul, sadece yöneliş
?? “Allah” demenin en çıplak hali gibi.
2. Enbiya Suresi 83. Ayet
(Eyyub)
“Başıma bu dert geldi, sen merhametlilerin en merhametlisisin.”
?? Şikayet yok, isyan yok.
Sadece durum + Allah’ın merhameti.
3. Araf Suresi 23. Ayet
(Adem)
“Rabbimiz! Kendimize zulmettik. Bizi bağışlamazsan kaybedenlerden oluruz.”
?? Suçu direkt kendine almak.
Hiç dolandırmadan.
4. Kasas Suresi 24. Ayet
(Musa)
“Rabbim! Bana indireceğin her hayra muhtacım.”
?? Bu dua neredeyse sadece şunu diyor:
“Benim hiçbir şeyim yok, sen varsın.”
5. Enbiya Suresi 89. Ayet
(Zekeriya)
“Rabbim! Beni tek başıma bırakma.”
?? Çok insani. Çok sade.
Uzun cümle yok.
6. Şuara Suresi 83-85. Ayetler
(İbrahim)
“Rabbim! Bana hikmet ver, beni iyilere kat, bana güzel bir isim bırak…”
?? Burada biraz daha uzun ama hâlâ net:
İstekler açık, Allah’a doğrudan.
Ortak noktayı fark ettin mi?
Bu duaların hepsinde:
Aracı yok
Karmaşık ifade yok
“Ben” ve “Allah” var
Kabul var (çoğu zaman önce hata kabulü)
Senin söylediğin yere bağlayayım
Sen diyorsun ya:
“Sadece Allah demek gibi…”
Evet — bu dualar gerçekten o hissi veriyor.
Ama fark şu:
?? Peygamberler sadece “Allah” demiyor,
ama söyledikleri her şey “Allah’a indirgenmiş” halde.
Çok net bir cümleyle özet
Kur’an’daki peygamber duası şudur:
“Abartmadan, aracı koymadan, kendini saklamadan Allah’a konuşmak.”
Acaba Allah peygamberin duasını hepimiz adına nasıl kabul etmişti
bunu asla bilemeyeceğz bence
bilmek de şart değil:))
mesela ben bu isimlerin hepsini okudum zaten
ama yapay zeka bana geri okudu şimdi
siz bana yarışıp öne geçme dediniz ve yapay zekaya baktınız
ve ben de sinirlendim
bütün bunlar anlamını yitirdi
ısrarla vakıa 10 11 okuyoruz
veya
ortada bir çalışma taslağı var ve isteyen bunu da değerlendirebilir
"Ves sâbikûnes sâbikûn" ifadesi, iman, hayır ve itaatte yarışıp en öne geçen, Allah'a en yakın olan "öndeki öncüler"i (sâbikûn) ifade eder. Bu ifade, ruhsal evrimde en ileri düzeye ulaşanları ve hayır işlerinde yarışanları tanımlayan, Kur'an'daki en makbul insan topluluğunu niteleyen bir kavramdır.
.::Türkçe Kur'an Mealleri::.
.::Türkçe Kur'an Mealleri::.
+2
Öne Geçenlerin (Sâbikûn) Özellikleri:
İman ve İtaatte Öncülük: Allah'a ve elçisine iman etmede en önde olanlar.
Hayırda Yarışmak: İyilik yapma konusunda yarışıp öncülük edenler.
Ahirette Üstünlük: Dünyada hayırda önde oldukları gibi, ahirette de mükafatlarını almada en önde olacaklar.
Manevi Yakınlık: Allah'a en yakın olanlar (Mukarrabûn).
.::Türkçe Kur'an Mealleri::.
.::Türkçe Kur'an Mealleri::.
+4
Kur'an'da Geçen Bağlamlar:
Vâkıa Suresi 10-11: "Yarışıp öne geçenler de, öne geçmiş öncülerdir. İşte onlar, Allah'a yakın olanlardır.".
Nâziât Suresi 4: Hayırda yarışıp geçenler, ruhları süratle cennete taşıyanlar veya melekler olarak yorumlanmıştır.
Maide Suresi 48: "...Artık hayırlarda yarışınız..." emriyle sâbikûn sınıfının oluşması teşvik edilmiştir.
Bu kavram, sadece yarışıp öne geçmeyi değil, hayırlı işlerde öncü olmayı ve Allah'a manevi yakınlığı hedefler.
Ya Allah,
kalbimi Sana yöneltmeyi nasip et.
Attığım her adımda niyetimi temiz eyle, yolumu açık kıl.
Er-Rahman, Er-Rahim,
merhametini kalbime yerleştir.
Severken yanılmamayı, kırmadan yaşamayı öğret bana.
El-Melik,
hayatımın sahibi olduğunu unutturma, beni nefsimin hükmünden kurtar.
El-Kuddüs,
kalbimi arındır, düşüncelerimi temizle.
Es-Selam,
içime huzur ver, beni selamete çıkar.
El-Mümin,
güvende hissettiren yalnız Sen ol, kalbime emniyet ver.
El-Müheymin,
beni koru, gözet, kaybolduğumda bana yol göster.
El-Aziz,
izzeti yalnız Senden bilmeyi öğret.
El-Cebbar,
kırık yerlerimi onar, eksiklerimi tamamla.
El-Mütekebbir,
büyüklüğün karşısında aczimi bilmeyi nasip et.
El-Halik, El-Bari, El-Musavvir,
beni en güzel şekilde var eden Sensin; beni kendime yabancı bırakma.
El-Gaffar,
hatalarımı ört, kusurlarımı bağışla.
El-Kahhar,
nefsimin taşkınlığını bastır.
El-Vehhab,
karşılıksız veren Sensin; bana da cömert bir kalp ver.
Er-Rezzak,
rızkımı helal, bereketli ve yeterli kıl.
El-Fettah,
önümde hayır kapıları aç.
El-Alim,
bilmediğimi öğret, kalbimi ilimle aydınlat.
El-Kabid,
daralttığın anlarda sabrımı artır, hikmetini görmeyi nasip et.
El-Basit,
gönlümü ferahlat, içime genişlik ver.
El-Hafid, Er-Rafi’,
beni nefsimle indir, ahlakımla yükselt.
El-Mu’izz, El-Müzill,
izzeti Sen verirsin; beni doğru yolda izzetli kıl, nefsimle zillete düşürme.
Es-Semi’, El-Basir,
duamı işiten, hâlimi gören Sensin; beni Sana yakın eyle.
El-Hakem, El-Adl,
hükmüne razı olan, adaletli bir kul eyle beni.
El-Latif, El-Habir,
inceliklerinle kuşat beni; içimi de dışımı da doğrulukla doldur.
El-Halim,
aceleciliğimi al, bana sükûnet ver.
El-Azim, El-Kebir,
büyüklüğünü kalbimde diri tut.
El-Gafur, Eş-Şekur,
beni affet, az amellerimi kabul et.
El-Aliyy, El-Mecid,
beni güzel bir hâl ile yücelt.
El-Hafiz,
beni ve sevdiklerimi koru.
El-Mukit,
rızkımı gönlüme de yetir, kanaat ver.
El-Hasib,
hesabımı kolay eyle.
El-Kerim,
ikramınla kalbimi genişlet.
Er-Rakib,
her an Senin gözetiminde olduğumu unutturma.
El-Mucib,
dualarımı kabul et.
El-Vasi’, El-Hakim,
rahmetinle kuşat, hikmetini görmeyi nasip et.
El-Vedud,
sevgini kalbime yerleştir.
El-Bais,
beni gafletten uyandır.
Eş-Şehid, El-Hakk,
hakikatte sabit kıl beni.
El-Vekil,
işlerimi Sana bırakmayı öğret.
El-Kaviyy, El-Metin,
zayıf anlarımda güç ver, direncimi artır.
El-Veliyy,
beni dostluğuna kabul et.
El-Hamid,
her hâlimde Sana hamd edebilmeyi nasip et.
El-Muhyi, El-Mümit,
kalbimi dirilt, sonumu hayır eyle.
El-Hayy, El-Kayyum,
hayatımı Seninle diri tut.
El-Vahid, Es-Samed,
yalnız Sana yönelen bir kalp ver.
El-Kadir, El-Muktedir,
kudretine teslim olmayı nasip et.
El-Mukaddim, El-Muahhir,
beni hayırda öne geçir, şerden uzak tut.
El-Evvel, El-Ahir,
başlangıcımı da sonumu da hayır eyle.
Ez-Zahir, El-Batın,
açık ve gizli hikmetlerini kalbime öğret.
El-Vali, El-Müteali,
beni doğru yönet, yüceliğini idrak ettir.
El-Berr, Et-Tevvab,
iyiliğini tattır, tövbemi kabul et.
El-Afuv, Er-Rauf,
beni affet, şefkatinle sar.
Malikü’l-Mülk,
her şeyin sahibi olduğunu unutturma.
Zül-Celali vel-İkram,
celalinle terbiye et, ikramınla kuşat.
El-Muksit,
beni dengeli ve adil kıl.
El-Cami’,
dağılan kalbimi topla.
El-Ganiyy, El-Muğni,
beni Sana muhtaç, başkasına muhtaç etme.
El-Mani’, En-Nafi’,
beni zarardan koru, faydaya ulaştır.
En-Nur,
kalbimi aydınlat.
El-Hadi,
beni doğru yola ilet.
El-Bedi’,
hayatımda güzellikler yarat.
El-Baki, El-Varis,
fani olanı değil, baki olanı arayanlardan eyle.
Er-Reşid,
beni doğruya ulaştır.
Es-Sabur,
sabretmeyi kalbime nakşet
El-Kabid,
daralttığın anlarda hikmetini görmeyi nasip et, sabrımı artır.
El-Basit,
genişlettiğin gönüller gibi kalbimi ferahlat, rızkımı bereketlendir.
El-Hafid,
beni nefsimin kibirinden indir, hakikate yaklaştır.
Er-Rafi’,
beni güzel ahlakla yükselt, değerimi katında artır.
El-Mu’izz,
izzeti yalnız Senden bilmeyi öğret, onurumu koru.
El-Müzill,
beni zillete düşüren her şeyden uzak tut, nefsimi terbiye et.
Es-Semi’,
dualarımı işiten Sensin; kalbimden geçeni hayırla kabul et.
El-Basir,
beni her an gördüğünü unutturmayacak bir bilinç ver.
El-Hakem,
hakkımda verdiğin hükümlere razı olmayı nasip et.
El-Adl,
adaletini kalbime yerleştir, kimseye haksızlık ettirme.
El-Latif,
inceliklerinle hayatımı kuşat, kalbimi yumuşat.
El-Habir,
içimi dışımı bilen Sensin; beni kendime karşı da dürüst kıl.
El-Halim,
aceleciliğimi al, bana yumuşaklık ve sabır ver.
El-Azim,
büyüklüğünü idrak eden bir kalp nasip et.
El-Gafur,
kusurlarımı bağışla, affınla temizle beni.
Eş-Şekur,
az amellerimi çokça kabul et, şükrümü artır.
El-Aliyy,
beni alçak gönüllülükle yücelt.
El-Kebir,
her şeyden büyük olduğunu kalbime yerleştir.
El-Hafiz,
beni ve sevdiklerimi her türlü kötülükten koru.
El-Mukit,
rızkımı helal ve yeterli kıl, gönlümü kanaatle doyur.
El-Hasib,
hesabımı kolay eyle, beni kendimle yüzleştir.
El-Celil,
heybetini hisseden bir kalp ver bana.
El-Kerim,
cömertliğinden pay ver, gönlümü genişlet.
Er-Rakib,
beni sürekli gözettiğini bilerek yaşamayı nasip et.
El-Mucib,
dualarımı kabul et, kalbime hayırlısını ver.
El-Vasi’,
rahmetinin genişliğiyle beni kuşat.
El-Hakim,
her işte hikmetini görebilmeyi nasip et.
El-Vedud,
sevgini kalbime yerleştir, sevmeyi doğru öğret.
El-Mecid,
şeref ve izzetini yansıyan bir hayat ver bana.
El-Bais,
beni gafletten uyandır, hakikate dirilt.
Eş-Şehid,
her anıma şahit olduğunu unutturma.
El-Hakk,
beni hak yolda sabit kıl.
El-Vekil,
işlerimi Sana bırakmayı öğret, tevekkül ver.
El-Kaviyy,
zayıf anlarımda bana güç ver.
El-Metin,
direncimi artır, sağlam bir duruş nasip et.
El-Veliyy,
beni dostluğuna kabul et, yalnız bırakma.
El-Hamid,
her halimde Sana hamd edebilmeyi nasip et.
El-Muhsi,
beni kendimi hesaba çekebilenlerden eyle.
El-Mübdi’,
başlangıçlarımı hayırlı kıl.
El-Mu’id,
kaybettiklerimi hayırla geri ver.
El-Muhyi,
kalbimi imanla dirilt.
El-Mümit,
ölümü bana bir korku değil, bir kavuşma bilinci yap.
El-Hayy,
hayatımı Senin rızana uygun yaşat.
El-Kayyum,
her an Sana muhtaç olduğumu unutturma.
El-Vacid,
Seni arayan kalbime Kendini buldur.
El-Macid,
lütfunla beni şereflendir.
El-Vahid,
birliğini kalbimde sabit kıl.
Es-Samed,
her ihtiyacımda yalnız Sana yönelmeyi öğret.
El-Kadir,
her şeye gücünün yettiğini bilerek teslim olmayı nasip et.
El-Muktedir,
kudretini hayatımda görmeyi nasip et.
El-Mukaddim,
beni hayırda öne geçir.
El-Muahhir,
beni şerden geri bırak.
El-Evvel,
başlangıcımı Seninle yapmayı öğret.
El-Ahir,
sonumu hayır eyle.
Ez-Zahir,
açık olan ayetlerini görmeyi nasip et.
El-Batın,
gizli hikmetlerini kalbime sezdir.
El-Vali,
beni doğru şekilde yönet.
El-Müteali,
Seni her şeyden yüce bilmeyi nasip et.
El-Berr,
iyiliğini bana tattır, beni de iyilik edenlerden eyle.
Et-Tevvab,
tövbelerimi kabul et, bana dönüş kapısını açık tut.
El-Müntekim,
beni nefsimin zulmünden kurtar.
El-Afuv,
beni affet, hatalarımı sil.
Er-Rauf,
şefkatini kalbimde hissettir.
Malikü’l-Mülk,
sahip olduğum her şeyin emanet olduğunu unutturma.
Zül-Celali vel-İkram,
celalinle terbiye et, ikramınla kuşat.
El-Muksit,
beni adil ve dengeli eyle.
El-Cami’,
dağılan kalbimi toparla.
El-Ganiyy,
beni Sana muhtaç, senden başkasına muhtaç etme.
El-Muğni,
gönlümü zengin eyle.
El-Mani’,
beni zarardan koru.
Ed-Darr,
zorluklarda sabır ver.
En-Nafi’,
her şeyi bana faydalı kıl.
En-Nur,
kalbimi aydınlat.
El-Hadi,
beni doğru yola ilet.
El-Bedi’,
hayatımda güzellikler yarat.
El-Baki,
fani olanın içinde baki olana yönelt.
El-Varis,
her şeyin sonunda Sana döneceğimi unutturma.
Er-Reşid,
beni doğruya ulaştır.
Es-Sabur,
sabretmeyi kalbime nakşet.
Senin cümleni biraz açarsak:
İnsan çalışır › emek verir
Karşılığını almak ister › adalet arar
Eve fayda götürmek ister › bereket arar
İş işte kalsın ister › yük taşımak istemez
Geriye vakit, nakit ve huzur kalsın ister › denge arar
Bu ayetlerdeki dua da aslında tam bunu sade bir dille söylüyor:
“Bizi düzelt” (günahlarımızı bağışla) › iç karmaşa azalır
“Aşırılıklarımızı dengele” › hayat taşmaz
“Sebat ver” › işte dağılmazsın
“Yardım et” › emeğin karşılıksız kalmaz
Yani senin dediğin gibi bu dua:
?? hayatı zorlaştıran iç düğümleri çözüp, emeğin karşılığını daha temiz almak için bir kolaylaştırıcı.
Ama burada ince bir nokta var:
Bu dua “çalışmadan kazanayım” demiyor.
?? “Çalıştığımın içini sağlam tutayım ki karşılığı bereketli olsun” diyor.
Senin cümlenle birleştirirsek:
“İnsan işini yapar, ama yükünü içine taşımaz; emeğinin karşılığını alır ve geriye kendine ait bir hayat kalır.”
O zaman senin bakışına uygun, sade ve taşınabilir bir dua yazalım:
“Rabbim, emeğimi temiz kıl, karşılığını bereketli ver.
Yaptığım iş içimde yük olmasın.
Bana sebat ver, aşırılıklarımı dengele.
Kazancımı helal, vaktimi bana ait kıl.”
İstersen bunu daha da kısaltılmış bir versiyonla, gün içinde akılda kalacak hale getirebiliriz:
“Rabbim, emeğime bereket, kalbime sebat, hayatıma denge ver.”
Bu haliyle tam senin dediğin şeye denk geliyor:
?? iş işte kalıyor,
?? karşılık geliyor,
?? geriye sana ait bir hayat kalıyor.
Senin yazdığın haliyle bu ayetler aslında şunu söylüyor gibi:
“İnsan önce kendini toparlar, sonra ayakta kalır, sonra yardım gelir.”
Evet, yazdığın metin **Kur'an-ı Kerim’deki Âl-i İmrân Suresi 146-148. ayetler’in anlamını güzel ve akıcı bir şekilde veriyor. Özellikle üç temel vurgu çok net:
1. Sarsılmamak (146. ayet)
Peygamberlerle birlikte olanların ortak özelliği:
– Gevşememek
– Yılmamak
– Boyun eğmemek
Yani burada sadece savaş değil, hayatın içindeki her zorlanmada ruhun dağılmaması anlatılıyor. “Allah sabredenleri sever” ifadesi, bu direncin merkezine sabrı koyuyor.
2. Dualarının özü (147. ayet)
Dikkat edersen önce zafer değil, şunları istiyorlar:
– Günahların affı
– Aşırılıkların bağışlanması
– Sebat (iç sağlamlık)
Yani önce iç düzen, sonra dış yardım. Bu çok derin bir denge.
3. Karşılık (148. ayet)
Bunun sonucunda:
– Dünyada karşılık
– Ahirette daha güzeli
Ve en önemlisi:
“Allah muhsinleri sever” › yani işi güzel yapanları, bilinçli yaşayanları.
Nice peygamberlerin yanında Rabbe kul olmuş pek çok kimse savaşmıştır. Allah yolunda başlarına gelenlerden ötürü gevşememişler, yılmamışlar ve boyun eğmemişlerdi. Allah, sabredenleri sever.
Dedikleri ancak şu idi: "Rabbimiz! Günahlarımızı, işimizdeki aşırılıklarımızı bize bağışla, sebatımızı arttır, inkarcı topluluğa karşı bize yardım et".
Ali İmran 146 148
Allah’ım,
Ya Allah, kalbimi sana yöneltmeyi nasip et.
Attığım her adımda niyetimi temiz eyle, yolumu açık kıl.
Er-Rahman, Er-Rahim,
merhametini kalbime yerleştir.
Severken yanılmamayı, kırmadan yaşamayı öğret bana.
El-Melik,
hayatımın kontrolünü sana bırakmayı,
korkularımdan arınmayı nasip et.
El-Kuddüs,
içimi temizle, zihnimi berraklaştır.
Gördüğümü güzel görmeyi öğret bana.
Es-Selam,
beni görünür ve görünmez tüm sıkıntılardan koru.
İçimde bir huzur alanı kur.
El-Mümin,
kalbime güven ver,
doğruyu hissedebilmeyi nasip et.
El-Aziz,
kararlarımda güçlü, duruşumda dengeli olmayı öğret.
El-Halim,
acele etmeden, öfkelenmeden,
anlayarak yaşamayı nasip et.
El-Adl,
bana adil olmayı öğret;
ne kendime ne başkasına haksızlık etmeyeyim.
El-Latif,
hayatın inceliklerini fark etmeyi,
zarafetle davranmayı nasip et.
El-Habir,
içimde olanı da dışımda olanı da doğru anlamayı öğret.
El-Gafur,
hatalarımı bağışla,
affetmeyi de bana öğret.
Er-Rezzak,
rızkımı sadece maddede değil,
huzurda, dostlukta ve anlamda da genişlet.
El-Fettah,
kapalı kapıları hayrımla aç,
doğru zamanlarda doğru yollar göster.
El-Alim,
bilgiyi yük değil, hikmet yap kalbimde.
?? Niyet
Allah’ım,
hayatımı korkuyla değil dengeyle,
aceleyle değil hikmetle,
karamsarlıkla değil umutla yaşamayı nasip et.
Beni kendi içimde kaybolan değil,
kendi içinde yol bulanlardan eyle.
Amin.
...
Sabah
Akşam
...