Kültür Sanat Edebiyat Şiir

İslam aleminin kurban bayramı
Esenlik ve huzur içinde geçmesi temennisiyle

Ne zaman bir gerbera düşse aklıma
Su susar, kuşlar susar, gökyüzü susar
Bugün bende sustum.....Haziran da .........

Ah Lena
İçimde bir tutam köz
İçimde bir ateşten kor
İçimde dirhem dirhem yangınlar

Elimde bir avuç kül
Savrulsaya
Esse rüzgar karıştırsa beyaz bulutlarına
Yağsa yağmur düşse toprağına
Yürüsem çıplak ayak çölünde bozkırın da
Islak ıslak

Gecelerin koynu Lena, gecelerin koynu
Ayrılır mı et tırnaktan
Süzülür mü damla damla
Akar mı kan bedenden ... Lena
Sen yansırken yüzüme

ah bu geceler Lena
yıldızlar altında
sen yüzümde
....ıssız bir sahilde
üstelik bir başıma
çekilir mi sen söyle

Bazen sitem edersin
En yakından, en uzağına
Bazen de yüreğine öfke dolar , kendi halinden korkarsın

Saç tellerin dikilir , bariyer olur gökyüzüyle arana
İçini dökersin haykırışlar da
dağlara , taşlara , kurtlara , kuşlara

Hoşgeldin hayat dersin
Hoşgeldin ...
ve şehre dönersin ........mtu

Oysa ki

Ne çok sevmiştim seni
Ne çok
Ne çok
Uyu be gülüm

Bu yürek atışı hiç susmadı

Bana yine yas şehirlerinde
Kızgın kum tanelerinin narı
Ve yine
Uzak seraplarda bir vaha düştü

..... aynı şarkı ,
..........aynı nakarat
........yine aynı sahnede

Sustular işte
o akşam baykuşlar da sustu

Ne sevdalar vardı gözlerinde
Ne bakışlar ışıldar dı
Ay kıskanırdı gecede

Ne duruşlar vardı endamında
Denizler durulur
Dalgalar sahili selamlardı

Nasıl da dalgalıydı saçların
Dağlar dize gelir
Rüzgar esmeye korkardı

Ne güzeldi yüzündeki nağmeler
Sözler nafile olur
Sazda teller yetmezdi

Sustular
O akşam sazlarda sustu
O akşam dillerde sustu

Bir gül gibi goncası açmadan solan
Eğme başını
Toprak büyütür dalını yaprağını
Belki bir gerbera açar başucunda
Belki bir damla su düşer
Bir karanfil konar
Göğsünün ortasına

Bana yine kalmasi gereken kaldı..
Solgun bir yüz ve iki damla

Efkar memleket kokusudur
Sevdalım
Harman vakti
Sonbahar rengi
Dal yaprağa veda vakti
Efkar bulutları
Yağar ıslak ıslak üstümüze
Gün gelir
Sevdalım gün gelir
Kavuşuruz aynı toprakta

Bazen neden uzulmelere sebep oluruz.
Hayatı olduğu gibi kabul etmişken
O boşluğa neden düşeriz
İçimizde zerre kötülük yokken
Nedir sebep olan ...
Oysa ki travmaları hep yendigimizi sanirken.

ıssızlık
Bir yaz yorgunluğu
Güze arta kalan, uzun gecelerden
Güneşin kızgın kumsallarında
Çöl ortası yalnızlık benimkisi

Dilimde kıymık kıymık kelimeler çıkarken
Dil acıtır söylenenleri
Hafızalar tazelenirken.

Çöl geceleri soğuktur,
İncitir insanın içini
Gölgesiz hurma ağaçları eşlik etsede yalnızlığına
Berrak gecede ay karanlığı yırtar
Ürperir bedenin yıldızlar altında

Tane tane çekilirsin kuytu köşelere
Ay mavi patiska örerken sabahlara
Adımların sanki uzaylıdır, iz bırakmaz zeminde
Korkarsın.

Bir kuş konar pencerene
Bakınırsın
Gözlerin güler
İçine sıcaklık dolar
Yüzünde bir tebessüm
Kalbin iki tık fazla atar

Seyredersin usulca
Kalsın istersin öylece
Uçmasın
Gitmesin
Hep kalsın
Yüzündeki tebessüm
Hala devam eder

Kuşlar ve biz
Uzak ama yakın
Ürkek ama içten
Gönül dostuyuz
Gökyüzüne sevdalı
Dalgaların serinliğinde

#tu