Ziyan Oldum Şiiri - Rasimin Gönül Dili

Zamanın süzgecinden sızan zehirli balım
Kırık döküm aynalarda soldu kavi hayalim
Kurşuni bulutların altında kaldı salım
Ziyan oldum ey felek paramparça ahvalim

Toprağın derin katından yükselir figanım
Rüzgarın ıslığıyla sızlar yorgun mekanım
Zemheri ayazında dondu taştı kanım
Ziyan oldum ey felek tükeniyor zamanım

Ufuk çizgisine inen ağır demir perde
Dermanı arar iken kaldım kara derde
Puslu akşamlarda hep kaldım ben nerede
Ziyan oldum ey felek batıyor şu merde

Kor ateşin ortasında kavrulur özüm
Hicran yollarında kör oldu iki gözüm
Mecalsiz dizlerimde derman bitti sözüm
Ziyan oldum ey felek silindi son izim

Ufuktan son kez süzüldü ömrümün güneşi
Kül oldu içimde yanan o kadim ateşin
Sükûtun altından tahtı yıkıldı gidişin
Ziyan oldum ey felek dindi nihayet işin

Toprak çekiyor beni derin sinesine
Veda sesleri karıştı rüzgar sesine
Hicran zinciri vuruldu kalp kafesine
Ziyan oldum ey felek kapandı hevesine