Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Bir merhabanın derin etkisi bu kadar uzun mu sürmeliydi
Tek suçum,
O zamanlar 'bomboş' olan yüreğini doldurmakmıydı ?

Sana merhaba demekle hiç nâdim olur muyum
Ben aslında, yüreğimdeki meydan savaşını dile getiriyorum

Gel gör ki,
Eski ben yok artık..
Yaram kan akıtır
El sürende belki,
Can umuda takılır

Ben, kendi üstüne dönen, kendi kendine yeterli bir bütünsellik gibi görülmektedir.
Her insan, kendi kendinin gözlemcisi, dıştan hiç bir şeyin rahatsız etmediği bir kendinde mevcudiyet içinde bulunmaktadır

Sabır –Dua-Tevekkül olmak

Hep heyecan, hep renklilik.
İşte bu halindir beni sana çeken :)

Hakkın yoktu, hakkını böyle kullanmaya.
Hakkın yoktu, adını böyle yok etmeye
Haksızlık değil mi böyle çekip gitmeler...

Kaç kere baktın yüzüme
Beni görebildin mi?
Hissedebildin mi bakışlarımda
Kalbimin acısını
Duman duman sisler mi var aramızda
Birbirimizi bulmayı engelleyen
Ya da dev bir labirent de miyiz?
Hep ters yönlere gidilen
Sorularım cevapsız kalıyor
Gecelerin okyanus sessizliğinde
Zifiri karanlık etrafım
Gözlerim açıkken bile
NOT: şairi 'hüzünlü gülüş_' olup, iktibas edilmiştir.

Duymak, işitmek yetmez; dinle.
Öyle dinle ki, ses ve söz önce bilgi’ye sonra hikmet’e dönüşsün.
Koyun kaval dinler gibi değil, ağaç topraktan, yaprak yağmurdan suyu çeker gibi dinle.
Kulağın kapağı yok, açman gerekmez; aklını aç, kalbini aç, insafını aç ki dinlemiş olasın.

Kül tabağı almak unutulmuşsa almasına da üşeniliyorsa sigara söndürmek için en iyi çözüm budur.
Hem cossszz sesinin zevki de bir başka oluyor.
Bir de kavanozu yıkmanın zorluğu olmasa :))