Yorgun Rüzgar Şiiri - Songül Eğriöz

İnsan bir sesin rengine
Boyanır mı hasretin
Ne gereği var şimdi
İçimize ateş düşürmeye...
İçindeki Kanamaların
İnsafi yok yüreğe...
O kurban olduğum gözlerine...
Bulutları toplayacağız
Yok yere....
Tuz yangını damlalar
Düşecek içine....
Yılgınlığın
Bir dizeden diğerine savrulan
Yorgun bir rüzgarım sadece...
Dokunduğum.her şey üşüyor...
Ne olur hayat biraz dur
Yıllar öncesi kurduğum
Mavice gülümseyen
Hayallerim can çekişiyor..