yüreğimize vursun
tırlar dolusu
değirmenine su taşıdığımız dalgalar
insanlığımızın
utanç hanesine yazılsın
yoksulluktan
karanlık
çok karanlık günlerdi
kırık dökük
sokak lambalarıydı tek aydınlık olan
kendini bile aydınlatamadan
karanlığa tanıklık etmemeye yeminliydi sanki
virgül atarak
enikonu soluklanacak
yutkunacak kadar
kahve molası zamana
duygu tekrarına
duraksamaya gereksinim duyar
özlememişsen
yanımda olmayı
kafanı göğsüme koymayı
saçlarını okşamamı
ayni pencereden bakmayı istemiyorsan
ister gel
yarin sevdasına
kelebeğin selamına
dostun kelamına kulak ver
bir daha ne bulabilir
ne duyabilir
ve göremezsin
ölüm daha çok
kimsesizliği sorar
yoksunluğu
yaşamın taşrası olan yoksulluğu
fakirlik,fukaralığı
garibanlığı arar
yemin ederim ki
nokta kadar dahi
katkısı olacaksa
varsa artısı
ilerleme sağlayacaksa
ve kim olursa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!