ölüm daha çok
kimsesizliği sorar
yoksunluğu
yaşamın taşrası olan yoksulluğu
fakirlik,fukaralığı
garibanlığı arar
seninle
kalem tutup yazmayı
anlamadıklarımı anlamayı
bilmediklerimi bilmeye başlarım
beyin süzgecinde
okyanus ötesi kasırgaları
ünlü çöl fırtınaları ile
yüreğimi de önüne katan
kentleri yerle bir eden
yangını körükledin rüzgar
bir yandan da yaktığın semaver
karanlık
kapkaranlık sokaklarda dolaşırım
geceler boyu
yalnızlığımda
nöbetçi eczaneler
sabahçı kahveleri
gök delindi
gök delindi
ilk görenler gökdelende
sağanak nasıl yağacağını şaşırdı
bir o yandan
bir bu yandan
liseyi bitirdikten sonra
hiç görüşememişlerdi
felekten bir gece çalmak için
toplanmışlardı o gün
sirenler duyuldu acı acı
güneş doğuyor çok şükür
dünya dönüyor
kardelen
yükseltilerden selam veriyor
soluk alıp veriyor canlılar
hava, su yerinde
bu kadar haksızlık
ve hukuksuzluk içinde
artık
yanılmış olmak istiyorum
dün ve bugün yaşananlardan
çıkarım yapıp
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!