seninle
kalem tutup yazmayı
anlamadıklarımı anlamayı
bilmediklerimi bilmeye başlarım
beyin süzgecinde
süt dökmüş kedinin
sessizliği, sakinliği
memeden kesilmiş çocuğun
melil ve mahzunluğu
sigarayı bırakmanın yoksunluğu
yansır yüzlere
ne zaman baksam
nereye gitsem
öncelikle genç kuşağın
elinde telefon
kendi dünyasında
yerken
ne masal
ne rüya
ne de rivayet
kuşaktan kuşağa anlatılacak
yaşanılanın gerçek öyküsü
onlarca çocuk ölüsü
şişenin dibinde
son kalan
seni doldurdum
boş kadehime
ayakların ermedi yere
bakıyorum da
dirençtir
yaşamın sırrı
yalana karşı durmak
göğüslemektir zorlukları
baskı ve zulümde değişmemektir
temiz kalmaktır
fermuarın
karşılıklı getirilememesi
ya da
düğmelerin iliklenmesine
yanlış başlanması gibidir hayat
nasıl başlarsa öyle devam eder




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!