sabah gördüm
yağmur dolu bulutları
bir telaşeyle gidiyorlardı
öbek öbek
çarçabuk
yüreklerde dinmeyen
öbür dünyada aramaya gerek yok
cehennemi
burnumuzun dibinde
gözümüzün önünde
sevginin bittiği yerde
şiddette
düşünceler
parmaklıklar arkasında
satır arasında
zulmün kıskacında
baskı altında
bilim
açlıktan nefesi
ve her tarafı
ter kokanın dünyasını
parfüm ve boyaya bezenmiş
uğrak yeri
villalar
hekim olmak da
insan kalmak da zorlaştı
nüfusunun yarısından fazlası
yoksulluk sınırının
milyonlarcası
açlık sınırının altında olan
alfabeden önce öğrendim sevmeyi
ve aşkı yazamadan ölmeyi
Eylül 2014
tahliyeler başladı
bütün ülke ayakta
deliler gibi seviniliyor
çığlıklar atılarak
“hak yerini buldu” diye
önce kaybettirip
bakma öyle acınası
aç ve açıktaysam
yoksulluğumdan
gözüm tok
yüreğim pektir oysa
kızgın güneşte
kırağı olup
düştün başıma
su olup indin kaşıma
ne yüzüme baktın
ne göz yaşıma




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!