Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

bugün de
akşam oldu
baş başa kaldık kendimle
karanlığı
kullanılmış peçete gibi
buruşturan ellerimle

yer altında
Ankara’da
ya da Dağlıca’da
ülkenin dört bir yanında
yiten canlar
son bulan yaşamlar

benim ülkemde
yazar çizerin
sanatçının aydının
gazetecinin
konu aramasına gerek yok
malzeme o kadar çok ki

sanki dünyanın bütün dertleri onun
Karadeniz’de batan gemi de
yüz kasları sürekli gergin
kaşları çatık
suratı düşmüş
asık suratlı yaşamın

ey sevgili
aklımdan geçirmek
düşünce suçu
yüreğini çalıp
yüreğimde hissetmeye
ömür boyu verildi

sıla
memleketten uzakta
adamı kendindenleştiremiyor da
yabancılaştırıyor benliğine
memleketimden uzakta
ayrılalı

çekip gidersen buralardan
aklım da gider
gönlüm de
çaresiz
oturur
dönüşünü beklerim

bir sana içerim
bir manzaraya
bir de kendime
kahrımdan içerim
sevincimden
ve kederimden

beğensek de
beğenmesek de
demokrasi
kurallar silsilesidir
erkler ayrılığı
kurullar

uzun yıllar
söyleyemesem de
itiraf ediyorum
kırk sene kadar öncesi
ilk gördüğümde
sevmiştim seni sevgili