kızgın güneşte
kırağı olup
düştün başıma
su olup indin kaşıma
ne yüzüme baktın
ne göz yaşıma
tahliyeler başladı
bütün ülke ayakta
deliler gibi seviniliyor
çığlıklar atılarak
“hak yerini buldu” diye
önce kaybettirip
eskiden
kurtuluş günleri vardı şehirlerin
kutlanırdı coşkuyla
şimdilerde
katlediliş günlerine bıraktı yerini
üzüntüye
yer altında
Ankara’da
ya da Dağlıca’da
ülkenin dört bir yanında
yiten canlar
son bulan yaşamlar
benim ülkemde
yazar çizerin
sanatçının aydının
gazetecinin
konu aramasına gerek yok
malzeme o kadar çok ki
sanki dünyanın bütün dertleri onun
Karadeniz’de batan gemi de
yüz kasları sürekli gergin
kaşları çatık
suratı düşmüş
asık suratlı yaşamın
kalemden etkin
kılıçtan keskin
ışıktan hızlı
nükleerle yarışırcasına
atom bombasından
güçlüdür sevdan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!