açlıktan nefesi
ve her tarafı
ter kokanın dünyasını
parfüm ve boyaya bezenmiş
uğrak yeri
villalar
hekim olmak da
insan kalmak da zorlaştı
nüfusunun yarısından fazlası
yoksulluk sınırının
milyonlarcası
açlık sınırının altında olan
tahliyeler başladı
bütün ülke ayakta
deliler gibi seviniliyor
çığlıklar atılarak
“hak yerini buldu” diye
önce kaybettirip
kızgın güneşte
kırağı olup
düştün başıma
su olup indin kaşıma
ne yüzüme baktın
ne göz yaşıma
eskiden
kurtuluş günleri vardı şehirlerin
kutlanırdı coşkuyla
şimdilerde
katlediliş günlerine bıraktı yerini
üzüntüye
bugün de
akşam oldu
baş başa kaldık kendimle
karanlığı
kullanılmış peçete gibi
buruşturan ellerimle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!