Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sanki dünyanın bütün dertleri onun
Karadeniz’de batan gemi de
yüz kasları sürekli gergin
kaşları çatık
suratı düşmüş
asık suratlı yaşamın

derinliğine
hücre içinde
eski yaramsın
iyileşsen de
izi kalacak olan

sıcacık odada
perdeyi kenara çekip
yağmuru izlemekle
sırılsıklam olmak
ayni yağmurda
farklı iki tutumdur

kimsenin
elinde değil
dinini
mezhebini
doğacağı coğrafyayı
anasını babasını

babasını kaybetmiş
çocukluğunu arayan
yetim çocuklar
abisini,amcasını
annesini kaybetmiş öksüz çocuklar
baharın coşkusunu yaşayamadılar

hırslara yenik düşmemeli
şu kısacık yaşamda
ne oldum dememeli
kibire duvar örmeli
küçümsememeli kimseyi
haddini bilmeli insan

hani
havadar
beyaz badanalı
maviye boyanmış
kapı ve pencereleri
ayni renkten posta kutumuzla

derinliğinde kaybolduğum
senin o iri
bakışları diri
zeytin karası gözlerin
ve onore eden sözlerin
yüreğimi yakan közlerin var ya

sen benim
dayanılmaz baş ağrım
ciğerimin sızısı
kıvrandıran sancım
karın ağrım
ve biliyorum

en iyi bildiğimiz
inandığımızı
ve güvendiğimizi sevmekti
deli gibi
ve sonuna kadar
kalanı ise