Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kristal vazo
evimizin baş köşesini süsleyen
dokunmadığımız
kıyamadığımız
antika değerinde
resmini astıklarımız

yaşam algoritmasının
sac ayağı
sevgi
merhamet
bir de vicdan
kaybetmişsen duyguların

hayatta kalmanın
birinci kuralı
güçlü olmaktır
eğitimle
bilimle
felsefeyle

aort
ve şah damarı
yaşam için neyse
benim için eş değerdesin
sevgili
gerisi hikaye

yeter ki
sırtımı dağlara
başıma göğsüne
gönlümü gönlüne yaslayabileyim
vız gelir gerisi bana

pişmanlık duysa da
“yetmez ama evet” dediğinden
Kara Eylülün yıl dönümünde
yetti de arttı çoktan
hiçbir hayrı da olmadan
onun için sevmemiştik zaten

lazım değil
yeni yılın
bir şey getirmesi dostlar
istemiyorum da
beklemiyorum da
geçmiş yıllarımızı geri getiremeyecek

kimsenin
elinde değil
dinini
mezhebini
doğacağı coğrafyayı
anasını babasını

sıcacık odada
perdeyi kenara çekip
yağmuru izlemekle
sırılsıklam olmak
ayni yağmurda
farklı iki tutumdur

babasını kaybetmiş
çocukluğunu arayan
yetim çocuklar
abisini,amcasını
annesini kaybetmiş öksüz çocuklar
baharın coşkusunu yaşayamadılar