Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Yurdumu sarmıştı düşman, dört bir yandan,
Saldırdı yedi iklimi, deniz hava ve karadan,

Hastalığı belliydi, bu yorgun bitap milletin,
Yeisti adı ruhunu esir alan, uğrusuz illetin.

Bir Edebi sitede Darbe ve darbecileri masum göstermeye ve darbelere hayır diyen düşünce sahiplerini töhmet altında bırakan yazı kaleme alan bir kişiye yazılmış bir mektuptur.

Değerli Dostum.
Kimse Milletin en büyük güven kaynağı olan kendi evladından müteşekkil olan ordusuna düşman olmaz ve düşmanlıkta yapmaz.
Ama gel gör ki Ordu da insanlardan müteşekkil bir yapı olması hasebi ile içindeki her görevli ordunun kurulmuş olduğu kutsal davaya hizmet etmeyebilir.

Gemileri dağlardan aşıran, karalardan yürüten yürek,
Allah aşkına, Resul sevdasına kilitlenmiş bir sevda ummanıydı.

Sahili görünmeyen denizlere
o gönül ummanın yanında göl bile denemezdi.

Yılların geçmesine rağmen,
Bir şeyin değişmediğini zan edenler,
Aynaya bakmayanlar veya çevrelerindeki değişimi görmeye
ve anlamaya zaman bulamayanlar olsa gerek.

Oysa insan ve insanın ilgi alanına giren her şey değişiyor.

Ey Dost! ..

Her insana ve her şeye,
hak ettiği değeri vermeyi ihmal etme.

İzzet sahibi insanları ağırla.

Düşmana yakışır, kalleşlik zulüm.
Yiğide yakışmaz, gaflette ölüm.
Fitneye aldanma, ne olur gülüm.
Düşmanı haline, güldürme nolur.

Çalış geç herkesi, arkada kalma,

Tarihe düşülen notlar,
Olsaydı keşke, edeplice! ..

Harfler hep masum,
Kalem mahcubun elinde olunca!

Neyine güvenirsin, nedir bu kibir gurur,
Her kes ruhunda gizli, olan manayı okur.
Kimse inanmaz sana, boşuna hiç yorulma,
Hak etmediğin tahta, kurulup ta oturma.

Öz benliğin bir tezgâh, karakterin malzeme,

İki şeyi biz aldık, mülkü malikten çaldık,
BEN deyip çıktık öne, yolda şaşırıp kaldık.

Yok, iken bir şeyimiz, BENİM diyerek aldık.
Ne ben vardı, ne benlik, biz orada aldandık.

Zafer bir yalandır, herkes mağduru,
Korunmak istenen, zulmün gururu,
Söndürür, gözlerde, nuru, süruru,
Gönülden diyelim, savaşa hayır.

Kim kimi öldürür, var mı bir derdi,